Κυριακή, 19 Αυγούστου 2007

ΑντιΧριστουγεννιάτικη Δεντρίλα

Σήμερα το πρωί ξύπνησα βιώνοντας μία εντονότατη Π.Α.Α.Χ.Δ., ήτοι "Πρόωρη Ακατάσχετη ΑντιΧριστουγεννιάτικη Δεντρίλα".

Να σας πω ότι ανέκαθεν έννοιωθα μία Α.Χ.Δ. σκέτη, ήτοι "ΑντιΧριστουγεννιάτικη Δεντρίλα" σκέτη, αλλά για πρώτη φορά την αιστάνθηκα και "Ακατάσχετη" αλλά και "Πρόωρη". Σε αυτά τα δύο, εκτός από τα δάση μας που καίγονται όλο το καλοκαίρι (άρα κατά μία έννοια κάνουν το θέμα Χ.Δ., ήτοι "Χριστουγεννιάτικο Δέντρο", έμμεσα επίκαιρο) έχουν συμβάλλει και όλοι εκείνοι οι ηλίθιοι (θα είναι καμιά δεκαριά μέχρι τα τώρα) που μόλις με είδαν να επιστρέφω από τις διακοπές, έσπευσαν να μου ευχηθούν "Καλό Χειμώνα".
Αν υπάρχει ένα πράγμα που μισώ είναι να μου εύχονται πριν τον Δεκέμβριο "Καλό Χειμώνα", κι αυτό διότι βασικά μισώ τον Χειμώνα. Άρα τί κι αν είναι καλός, τί κι αν είναι κακός, στραβός κι ανάποδος, Χειμώνας θα είναι.

Τέλος πάντως επιστρέφω στην Α.Χ.Δ. σκέτη, ήτοι "Αντι Χριστουγεννιάτικη Δεντρίλα" σκέτη, την οποία μου έχει εμφυσίσει η μητέρα μου, καθώς στο σπιτι μας, από τότε που με θυμάμαι, δεν στολίζουμε Χ.Δ., ήτοι "Χριστουγεννιάτικο Δέντρο", αλλά μία μεγάλη ξύλινη μακέτα ενός υπέροχου ιστιοφόρου που είχε φτιάξει ο παπούς μου. Την παραδοση αυτή της μητέρας μου (αλλά και του έθνους μας γενικότερα) αποφάσισα να την διατηρήσω και στο δικό μου σπίτι, οπότε από τότε που μετακόμισα, επτά χρόνια τώρα, στολίζω ένα μικρό καραβάκι. Μάλιστα φέτος έχω αποφασίσει να το αντικαταστήσω με ένα μεγάλο καϊκι το οποίο έχω πετύχει να το πουλάει ένας τύπος στην Ερμού. Ελπίζω να τον βρω και φέτος και να έχω πάνω μου περί τα 50 € (ζητάει 60 αλλά θα παζαρέψω) για να το αγοράσω.

Μέρος όμως της Π.Α.Α.Χ.Δ., ήτοι "Πρόωρης Ακατάσχετης ΑντιΧριστουγεννιάτικης Δεντρίλας" που νοιώθω από το πρωί είναι η απορία αν θα μπορούσαμε φέτος να συμβάλλουμε στην αναδάσωση όλων αυτών των στρεμμάτων που κάηκαν γύρω από την Αθήνα. Μία πρώτη σκέψη ήταν να στολίσουμε συμβολικά ένα καμμένο δέντρο, αλλά μάλλον μέχρι τον Δεκέμβριο θα έχουμε ξεχάσει τις φωτιές, οπότε δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν κάτοικο του Λεκανοπεδίου να είναι πρόθυμος να χαλάσει το εορταστικό του κλίμα στολίζοντας ένα μαύρο κούτσουρο στο σπίτι, στο γραφείο, ή στο μαγαζί του.

Η δεύτερη σκέψη μου ήταν η ίδια σκέψη που μου έρχεται κάθε χρόνο: Φέτος επιτέλους ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινό Χριστουγεννιάτικο Δέντρο".

Ας στολίσουμε ένα ψεύτικο. Άλλωστε τα κάνουν πλέον τόσο καλά που αν δώσουμε κάτι παραπάνω θα αγοράσουμε για πάντα ένα Ψ.Χ.Δ. ήτοι "Ψεύτικο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο", που δεν θα διαφέρει σε τίποτα από ένα Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινό Χριστουγεννιάτικο Δέντρο", το οποίο θα πετάξουμε στα σκουπίδια την Κυριακή 6 Ιανουαρίου του 2008.

Και θα μου πείτε "δεν μου λες ρε φίλε, όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που βγάζουν λεφτά από τα Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινά Χριστουγεννιάτικα Δέντρα" τί θα κάνουν; Κλέφτες θα γίνουν;"

Όχι βέβαια, ασχέτως αν εγώ είμαι απόλυτα αντίθετος με την κοπή χιλιάδων ελάτων κάθε χρόνο για να διαιωνίζουμε μία ξενόφερτη συνήθεια. Σε αυτή μου την αντίδραση όποτε την εκφράζω, πολλοί με αντικρούουν λέγοντάς ότι τα δέντρα αυτά είναι καλλιεργημένα. "Είναι κάτι σαν τα μαρούλια, τις αγγινάρες, τις ντομάτες ή σαν τα κοτόπουλα. Τρώς κοτόπουλα έτσι δεν είναι;" με αποστομώνουν. Δηλαδή, με αυτό το επιχείρημα μου λένε ότι κάποιοι ορεσίβιοι αγρότες που έχουν ένα αγροτεμάχιο στο βουνό, αντί για μαρούλια, ντομάτες, ή κοτόπουλα, βάζουν έλατα. Μάλιστα με διαβεβαιώνουν ότι είναι και πολύ οργανωμένοι με προγραμματισμένη εκ περιπτροπής κοπή και δεντροφύτευση που ακολουθεί έναν πενταετές κύκλο, έτσι ώστε να έχουν πάντα καλή σοδιά. Τώρα πως γίνεται ένα αγροτεμάχιο στο οποίο ευδοκιμούν έλατα και όχι ντοματιές, να μην είναι δασική έκταση, αυτή είναι μία άλλη μου απορία, αλλά τέλος πάντως δεν θα την συζητήσω εδώ.

Όπως και να έχει πάντως αναγνωρίζω ότι το ποτάμι με τα Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινά Χριστουγεννιάτικα Δέντρα" δεν γυρίζει πίσω. Θυμώνω όμως όταν κάνω την αριθμητική των baby ελάτων που κόβουμε κάθε χρόνο.

Με μερικούς πρόχειρους υπολογισμούς λοιπόν κατέληξα στα εξής:

Στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσαν αυτή τη στιγμή κατοικούν περί τα τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι, αυτό σημαίνει ότι πάνω-κάτω έχουμε 500.000 νοικοκυριά. Αν από αυτά τα μισά αγοράζουν ανέλλιπος ένα έλατάκι άρα χρειαζόμαστε περί τις 250.000 Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινά Χριστουγεννιάτικα Δέντρα", κάθε χρόνο . Αν τώρα θυμάμαι καλά από πέρυσι, κατά μέσο όρο οι τιμές τους κυμμαίνονταν στα 30€ το ένα, δηλαδή ένας τζίρος 7,5 εκατομμύρια € μέσα σε ένα μήνα τα οποία μοιράζονται οι καλλιεργητές, οι μεταφορείς και οι λιανοπωλητές.

Τί εμποδίζει λοιπόν το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. (δεν γράφω το "ήτοι" του γιατί βαριέμαι) φέτος να δώσει 7,5 εκατομμύρια € (από τα 35 περίπου εκατομμύρια που υπολογίζεται ότι θα κοστίσουν οι πρώτες παρεμβάσεις στην Πάρνηθα) και να αγοράσει ολόκληρη της εσοδία των ελλήνων καλλιεργητών, να πληρώσει τους μεταφορείς να τα φέρουν στην Πάρνηθα τα baby έλατα για να τα φυτέψουν;

Κατά την άποψή μου τίποτα.

Την ίδια στιγμή, επειδή δεν είμαι σίγουρος αν η εγχώρια ζήτηση καλύπτεται μόνο με τη δική μας παραγωγή, ή με εισαγωγές, (μόνο η Δανία πέρυσι εξήγαγε 9 εκατομμύρια Α.Χ.Δ. ήτοι "Αληθινά Χριστουγεννιάτικα Δέντρα" σε όλη την Ευρώπη) ας φροντίσουμε φέτος για τους σκληροπυρηνικούς των Α.Χ.Δ. (χωρίς "ήτοι" τώρα βαρέθηκα αληθινά) στην αγορά μας να υπάρχουν μόνο εισαγώμενα κομμένα έλατα, και τα ελληνικά να προωθηθούν στα βουνά του λεκανοπεδίου και όχι στα προσωρινά παραπίγματα που φυτρώνουν στα πεζοδρόμια των λεωφόρων.

Συμφωνείτε;

3 σχόλια:

NIEMANDSROSE είπε...

Γιατί όσοι θέλουν να τιμήσουν την παράδοση δε στολίζουν ένα ξύλινο καραβάκι, όπως κάνουν στα νησιά;
Αν ο άνθρωπος θέλει να είναι κάφρος, μπορεί με χίλιους τρόπους.

kalliopi είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
kalliopi είπε...

Εννοείται!

Δες: http://www.oikologio.gr/index.php?option=com_smf&Itemid=50&topic=634.msg6440#new