Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

Playground

Μόνο στο ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να γινει κάτι τέτοιο: Έδειξαν την απόλυτη εμπιστοσύνη τους στον πρόεδρό τους αδειάζοντας την πρότασή του. Πιάσ' τ' αυγό και κούρευτο...

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2007

Το βρήκα πολύ αστείο

Από το kourdistoportocali.blogspot.com

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2007

Τα πρόβατα ψηφίζουν

Φωτορεπορτάζ από τις εκλογές που έλαβα από τον φίλο μου SiverPanda.

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

Εκλογές ή Baseball? Διάλεξα...

Και φυσικά μην αναρρωτηθείτε τί διάλεξα... Και φυσικά πέρασα υπέροχα. Ολόκληρο το Σάββατο το κεφάλι μου γέμισε με Baseball, καθώς περιέγραψα δύο αγώνες από το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ισπανίας.
Ξεκίνησα κατά τις έντεκα από το σπίτι μου και λίγο πριν τις δώδεκα ήμουν για πρώτη φορά στη ζωή μου στο booth του Eurosport. Γεμάτος χαρτιά, με στατιστικά στοιχεία για τις δύο ομάδες (Μεγάλη Βρετανία - Γερμανία), με πληροφορίες για την οργάνωση. Είχα γράψει και μία μικρή εισαγωγή. Μόλις όμως το παιχνίδι ξεκίνησε έρχονταν τόσα πολλά πράγματα στο κεφάλι μου που τα χασα. Το μόνο που με έσωσε είναι ότι ξέρω καλά τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλιώς θα είχα γίνει τρελά ρεζίλι. Τσίμπησα και ένα μηνυματάκι από έναν συμπαίκτη με καλά λόγια.

Τρεις ώρες αργότερα ο αγώνας τέλειωσε με νίκη 7-5 της Γερμανίας. Έφυγα και συνάντησα την Ι. Φάγαμε και κατά τις επτά και μισή επέστρεψα στο Eurosport για την δεύτερη μετάδοση των οκτώ.
Καθώς περίμενα να αρχίσει το παιχνίδι συνειδητοποίησα ότι αυτή την μετάδοση πιθανότατα δεν θα τη δει κανείς. Έξω από τον θάλαμο μετάδοσης όλοι παρακολουθούσαν τον φιλικό Παναθηναϊκού - Ηρακλή και άλλαζαν κανάλι για να δουν πότε θα αρχίσει η Εθνική Μπάσκετ. Για άλλη μία φορά θα έβλεπα baseball απέναντι στην Εθνική Μπάσκετ.

Εδώ θα ανοίξω μία παρένθεση. Ήταν περίπου ενάμιση χρόνο πίσω όταν στο Κανάλι 9 όπου δούλευα τότε, ένα βράδυ όλοι οι συνάδελφοι έβλεπαν στα μόνιτορ της αίθουσας σύνταξης έναν αγώνα της Εθνικής Μπάσκετ. Εγώ στον κόσμο μου. Στον υπολογιστή μου. Με ακουστικά στα αυτιά παρακολουθούσα livestreaming έναν αγώνα baseball από την Αμερική. Κανένας στην αίθουσα δεν είχε εντυπωσιαστεί με την επιλογή μου αυτή καθώς όλοι ήξεραν το κόλλημά μου. Εκτός από τον Μάνο Αντώναρο. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε αργότερα αναρωτήθηκε τόσο έντονα τί σκατά βλέπω που ήρθε πίσω από την πλάτη μου για να ελέγξει χωρίς να τον καταλάβω. Αυτή ήταν και η αιτία που γίναμε φίλοι. Σου λέει αυτό το παιδί είναι τρελό. Δε μπα όλη η χώρα να βλέπει μπάσκετ, αυτός θα βλέπει αυτό που γουστάρει. Baseball ! Κλείνει η παρένθεση.

Έτσι και το Σάββατο το βράδυ λοιπόν. Όλη η χώρα ήταν σίγουρο ότι θα έβλεπε Ελλάδα - Ισπανία. Baseball δεν θα έβλεπαν ούτε οι συμπαίκτες μου. Μοναδική εξαίρεση η μητέρα μου (ξανά).
Οκτώ η ώρα νταν ξεκίνησα να μεταδίδω. Περνούσε η ώρα. Κάποια στιγμή μέσα μου άρχισα να γελάω. Περιέγραφα και γελούσα. Γελούσα τρελά με το γεγονός ότι όχι μόνο ήμουν ο μοναδικός Έλληνας που έβλεπε baseball εκείνη τη στιγμή, αλλά μου το περιέγραφα κιόλας!
Η αυτοεξυπηρέτηση σε όλο της το μεγαλείο!

Το παιχνίδι ήταν καταπληκτικό. Η Ολλανδία και η Ισπανία, δυναμικές ομάδες και οι δύο, τα έδιναν όλα για τη νίκη. Κατά τις 11 παρά δέκα στον έβδομο γύρο ήταν ισόπαλες 5-5. Εκείνη την ώρα με ρώτησε για πρώτη φορά κάποιο παιδί από το Eurosport αν το παιχνίδι θα τέλειωνε σε δέκα λεπτά διότι είχαν ένα δελτίο, αλλιώς θα το ακύρωναν. Του εξήγησα ότι θα πρέπει να ακυρώσουν το δελτίο.
Κατά τις έντεκα και μισή ακούω το Master στο αυτί μου να με ρωτάει αν πρόκειται να τελειώσει σήμερα ο αγώνας. "Μάλλον όχι" τους απάντησα, καθώς το παιχνίδι ήταν ακόμα ισόπαλο και επομένως θα υπήρχε παράταση.
Τί παράταση! Παρατάσεις! Δύο παρακαλώ! Και η ώρα να παιρνάει. Και να γκρίνια από το Master. "Και πότε θα πάμε σπίτι μας" "και πότε θα τελειώσει" και άλλα τέτοια. Όταν βγήκα από το booth η ώρα ήταν μία παρά δέκα. Τα αυτιά μου ήταν κόκκινα από τα ακουστικά, το κεφάλι μου πονούσε, ο λαιμός μου είχε ξεραθεί και ήθελα σαν τρελός να κατουρήσω.
Πέντε ώρες μετάδοση. Δεν είχα ξανακάνει τέτοιο πράγμα στη ζωή μου και δεν το μετανοιώνω ούτε για ένα από τα αυτά 300 λεπτά. Δεν ήθελα να τελειώσει.
Αφού πήρα την Ι. τηλέφωνο και της εξήγησα ότι δεν έχω σκοτωθεί με την μηχανή, αλλά το παιχνίδι είχε καθυστερήσει έφυγα να την συναντήσω. Ήμουν έτοιμος να δεχθώ κάθε γκρίνια της. Δεν με ένοιαζε διόλου. Κάτω από το κράνος μου είχα το μεγαλύτερο χαμόγελο που έχω σχηματίσει ποτέ στη φάτσα μου.

Υ.Γ. Και για να δικαιολογήσω τον τίτλο που έβαλα στην αρχή, την άλλη μέρα, την Κυριακή των εκλογών, από τη μία το μεσημέρι ήμουν στον Περισσό, στα γραφεία του ΚΚΕ καλύπτωντας το εκεί ρεπορτάζ. Έφυγα στη μία τη νύχτα, έχοντας απλά χάσει δώδεκα ώρες από τη ζωή μου.

Διπλές σκέψεις για το αποτέλεσμα

Το ΠΑΣΟΚ έχασε διπλά:
Κατέληξε να είναι το θύμα του δικομματισμού και το θύμα του δικού του κακού εαυτού.

Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε διπλά:
Έκανε κυβέρνηση παρά τις δύσκολες συνθήκες και τώρα έχει και περίοδο χάριτος από πάνω, αφού όλοι θα ασχολούνται με τον χαμό στο ΠΑΣΟΚ.

O tempora ,o mores.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Πως αγάπησα το Baseball

Επ' αφορμή ενός σχολίου της Niemandsrose


Είναι πολύ περίεργο να κάνεις κάτι που δεν κάνουν πολλοί. Το πιο περίεργο είναι όταν σε γενικές γραμμές είσαι mainstream και κάνεις κάτι που δεν κάνει κανένας. Όσο μεγαλώνω το ζω όταν λέω ότι είμαι ακόμα Χεβιμεταλάς, καθώς τη μουσική μου αυτή επιλογή δεν την ακολούθησαν ποτέ τα ρούχα μου, τα μαλλιά μου, το στιλ μου.

Τα τελευταία 3,5 χρόνια (πώ, πω προεκλογικό ακούγεται αυτό το νούμερο) το ζω αυτό και όταν λέω ότι παίζω Baseball. Με κοιτάνε όλοι με κάτι γουρλωμένα μάτια ΝΑ! Και με ρωτάνε: "Που σου καρφώθηκε αυτό βρε παιδί μου, τρελός είσαι; Και που παίζετε; Και είστε αρκετοί τρελοί μαζεμένοι; Και πως παίζεται; Και ποιο είναι αυτό, με την μπάλλα πεπόνι και τα κράνη;"
-ΟΧΙ (γαυγίζω εγώ) ΕΚΕΙΝΟ ΜΕ ΤΟ ΡΟΠΑΛΟ!!!

"Βρε μπας και είσ' τίποτις αμερικανους;" με ρώτησε η Niemandsrose.
Όχι λοιπόν δεν είμαι. Καθόλου μάλιστα. Και δεν με έχει πιάσει μανία να σώσω τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό των Αμερικάνων. Αρκετό μας κάνουν σε πράγματα που χαύουμε από μόνοι μας: Ταινίες, ρούχα, μουσική. Στο Baseball όμως δεν μας κάνουν γιατί είναι δύσκολο. Οι Έλληνες δεν το γουστάρουν. Ενώ τα Χαμπουργκερ τα γουστάρουν.
Εμένα λοιπόν απλά έτυχε να μου αρέσει το Baseball.

Έμείς λοιπόν οι λίγοι γραφικοί τρελοί που παίζουμε αυτό το ακαταλαβίστικο παιχνίδι έχουμε όλοι μία μικρή ιστορία για το πως ξεκινήσαμε να το παίζουμε... το Baseball. Αυτή είναι η δική μου ιστορία.

Θα ξεκινήσω με ένα αστείο που λένε στη Γερμανία και το έμαθα όταν έφαγα χυλόπιτα από μία Γερμανίδα. Ένας έφηβος λέει αγοράζει ένα παντελόνι. Στο ταμείο καθώς πληρώνει ρωτάει την υπάλληλο:"Αν αρέσει στη μαμά μου μπορώ να το φέρω πίσω;" Το αστειάκι μου το είπε η γκόμενα διότι με συμπαθούσε πολύ η μάνα της, οπότε και με έστειλε. Go figure.

Έτσι κι εγώ με το Baseball. Σαν την γκόμενα. Γούσταρα να κάνω τα ανάποδα απ' όσα μου έλεγε η μάνα μου. Όσα χρόνια έβλεπα baseball στις διάφορες ταινιες την άκουγα να λέει: "Ωχ αμάν αυτοί οι Αμερικάνοι με αυτό το παιχνίδι. Χτυπάνε μία μπάλα και τρέχουν γύρω-γύρω σαν τους μαλάκες... Τί καταλαβαίνουν;" Κάτι περίεργο γινόταν μέσα μου. Όσο το έβριζε τόσο το γούσταρα το παιχνίδι. Χωρίς να το καταλαβαίνω. Κάποια στιγμή βγήκε και η ταινία "Ο Καλύτερος". Την λάτρεψα. Την έχω δεί απίστευτες φορές και τώρα που το σκέφτομαι έχω περίπου τρία χρόνια να την δω διότι η βιντεοκασέτα μου έχασε το χρώμα της. Θα πάω να την αγοράσω σε DVD.

Τέλος πάντων περνούσαν τα χρόνια και το παιχνίδι βρισκόταν παντα σε υπολανθάνουσα κατάσταση μέσα μου. Κάποια στιγμή το 2001 επισκεύθηκα τον ξάδελφό μου στο Σαν Φρανσίσκο όπου έχει μεταναστεύσει. Κάθε βράδυ λοιπόν, καθώς το βιολογικό μου ρολόι είχε γίνει μαντάρα και δεν με έπαιρνε ο ύπνος μαζί με τους υπόλοιπους, έβλεπα τηλεόραση. Όποτε έπεφτα πάνω στην περίληψη της ημέρας μαγνητιζόμουν. Χωρίς να καταλαβαίνω τί έβλεπα.
Τότε κάποια μέρα μπήκα σε ένα τυχαίο κατάστημα αθλητικών ειδών. Σε έναν όροφο είχε έναν τόνο γάντια, μπάλες, ρόπαλα, κράνη. Αγόρασα μία μπάλα και ένα γάντι. Πήρα το φθηνότερο αλλά το ομορφότερο καθώς το ήθελα ως σουβενίρ για τη βιβλιοθήκη μου. Ιστορικό γάντι!

Περάσανε λοιπόν τα χρόνια. Έφτασε το 2004. Πλησίαζαν οι αγώνες. Πραγματικά δεν καιγόμουνα να πάω σε κανένα άθλημα να παρακολουθήσω. Ούτε ιππασία που έκανα κάποτε, ούτε τέννις που μου αρέσει πάντα πολύ, ούτε κάτι άλλο. Μόνο Baseball. Θα το έκανα σαν τέστ με τον εαυτό μου. Αποφάσισα ότι θα πήγαινα σε έναν αγώνα με την Ελλάδα, να δω αν θα βαριόμουν. Γιατί μην ξεχνάτε (που μάλλον δεν το ξέρετε) ότι ένας αγώνας διαρκεί από δύο ώς και τρεισήμιση ώρες. Αν λοιπόν βαριόμουν η σχέση μου μαζί του θα τέλειωνε.
Έπρεπε όμως να πάω προετοιμασμένος. Έπρεπε να μπορώ να καταλάβω πως σκατά παίζεται αυτό το παιχνίδι. Άρχισα να διαβάζω. Κατέβασα τους κανόνες του και άρχισα να τους διαβάζω. Μου βγήκε η πίστη. Άντε να καταλάβεις στο χαρτί, κάτι που δεν ξέρεις στην πράξη. Και στα Αγγλικά! Χάθηκα.
Χρειαζόμουνα Πατάκη. Βρήκα λοιπόν ένα flash παιχνιδάκι στο Internet, πολύ απλό. Άρχισα να παίζω. Εκεί πραγματικά διαφωτίστηκα στα βασικά και έτσι όταν ξαναδιαάβασα τους κανόνες κάποια πράγματα τα κατάλαβα.

Λίγο μετά τον 15 Αύγουστο η Ελλάδα έπαιζε με την πανίσχυρη Κούβα, ενώ την προηγούμενη είχαμε χάσει από την Ολλανδία 11-0 (παίζουν Baseball από το 1909). Πήρα λοιπόν το γάντι μου (το σουβενίρ μου) και την τότε κοπέλα μου (την Ν.) και πήγαμε να δούμε το παιχνίδι.
Η ώρα πέρασε νεράκι. Τί φωνές, τί τύμπανα, τί συνθήματα. Χαμός!
Στον τελευταίο γύρο χάναμε 6-5, πιέζαμε όμως την Κουβανέζικη άμυνα και όλα παίζονταν. Δυστυχώς όμως οι σούπερ Κουβανοί (και κατόπιν χρυσοί Ολυμιονίκες) μας κέρδισαν την τελευταία στιγμή.
Λέω στην Ν. κάθώς φεύγαμε: "έρχεσαι μαζί μου το Σάββατο Ελλάδα - Ιαπωνία;" "Με τίποτα μου απάντησε". Δεν στενοχωρήθηκα καθόλου.
Πήρα τηλέφωνο την μάνα μου: "Ερχεσαι μαζί μου να δούμε Baseball Ελλάδα - Ιαπωνία;" της λέω. "Αμέ" μου απάντησε χωρίς δευτερη σκέψη.
"Μα καλά -θα μου πείτε- βλαμένη είναι η μάνα σου; Εκείνη δεν είναι που μισούσε το παιχνίδι και το κορόιδευε;" Έκείνη είναι. Μόνο που η μάνα μου προκειμένου να βρίσκεται μαζί μου μπορεί να κάνει ό,τι της ζητήσω. Ακόμα και πικ-νικ στον Κουρουπητό.
Ξανα πήγα λοιπόν.

Ήταν πλέον επίσημο: Ήμουν ερωτευμένος με το παιχνίδι.
Τον επόμενο μήνα ύστερα από έρευνα στο Internet και μετά από διάφορες συζητήσεις κατάφερα να βρω μία ομάδα, την "Ευρυάλη" ή οποία είχε διαλυθεί, αλλά λόγω των Ολυμπιακών και των νέων γηπέδων που δημιουργήθηκαν επανασυνδέθηκε. Πήρα λοιπόν το γάντι μου (το ιστορικό, θυμάστε) και πήγα να παίξω.
Ακόμα το έχω.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

Baseball και πάσης Ευρώπης

Η Ευρώπη βλέπει Baseball για πρώτη φορά!
(μην πείτε αμέσως "χέστηκα" θα με πληγώσετε)

Αυτό το Παρασκευοσαββατοκύριακο όποιος δεν θέλει να φάει στα μούτρα πολιτικάντιδες που του λένε παπαριές, μπορεί να παρακολουθήσει τα Play Offs και τους Τελικούς του Eurobaseball 2007 που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στην Ισπανία και οι νικητές θα πάνε στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου.

Τα παιχνίδια θα τα μεταδόσει το Eurosport 2 (εκπέμπει στη Nova)
Το πρόγραμμα έχει ως εξής:
Παρασκευή στις 20:00
Σάββατο στις 12:00 και στις 20:00
Κυριακή των Εκλογών στις 12:00 μικρός τελικός
και στις 18:30 Μεγάλος τελικός

Η χαρά μου είναι πολύ μεγάλη. Πρώτον διότι για πρώτη φορά η Ευρωπαϊκή Τηλεόραση ενδιαφέται να δείξει το αγαπημένο μου άθλημα και δεύτερον (και σημαντικότερο) διότι την Παρασκευή και το Σάββατο ενδέχεται να συμμετάσχω στην περιγραφή τριών από τους πέντε αγώνες που θα μεταδοθούν συνολικά.

Επίσης, ήδη από αυτή τη στιγμή μπορείτε να παρακολουθήσετε και τους προκριματικούς μέσω Internet (με πολύ χαμηλότερη ανάλυση εικόνας φυσικά) από το site http://www.stadeo.tv/ το οποίο τα εκπέμπει δωρεάν. Απλά κατεβάζετε το player στο desktop σας και αμέσως βλέπετε.

Εννοείται ότι όποιος θέλει μία μικρή πρόγευση των κανονισμών θα χαρώ αφάνταστα να του την προσφέρω, καθώς δεν βαριέμαι σχεδόν ποτέ να μιλάω για το Baseball.
(Ξανθιά Ξανά Κατερίνα αυτό το παιχνίδι έχει και κανόνες δεν είναι μόνο φτύσιμο και χούφτωμα των αρχιδιών :0)))))

Επιπροσθέτως, η χαρά μου είναι ακόμα μεγαλύτερη διότι φαίνεται ότι κάτι μπορεί να γίνει με όλα εκείνα που έγραψα για τα γήπεδα στο post που ακολουθεί. Τις προηγούμενες ημέρες έστειλα κάμποσες επιστολές οι οποίες λένε πάνω κάτω τα ίδια που γράφω και στο blog και ήδη είχα κάποια μικρή ανταπόκριση.

Εύχομαι αυτό που μου έγραψε η industrialdaisies να βγει αληθινό: "Ελπίζω να μην χάσεις την διάθεσή σου, να το παλέψεις και να βγει κάτι καλό".

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2007

Η Οδύσσεια των Γηπέδων του Baseball

ATTACHMENT: Για όσους με έχουν τιμήσει με την επίσκεψη τους και βλέπουν ότι δεν ανανεώνω το blog μου, απλά να σας πω ότι το συγκεκριμένο θέμα, επειδή τις τελευταίες ημέρες είχε αλλαγές προς το χειρότερο, το θεωρώ πολύ σημαντικό (για μένα) και επίτηδες το κρατάω ψηλά και δεν αναρτώ κάτι άλλο. Και δεν μπα νά χει εκλογές. Θα ασχοληθώ με αυτές την επόμενη εβδομάδα.


Όταν ξεκίνησα να πρωτοbloggάρω είχα γράψει ότι θα αναφέρομαι και στο αγαπημένο μου άθλημα το Baseball. Αυτή μου την υπόσχεση στον εαυτό μου δεν την κράτησα. Τις τελευταίες ημέρες όμως τα πράγματα με το baseball δεν πάνε καθόλου καλά, οπότε θα γράψω αρκετά παίρνοντας το αίμα μου πίσω.
Βασικό θέμα τα γήπεδα του Baseball. Θα ξεκινήσω με μία εκτεταμένη εισαγωγή (για όσους δεν βαριέστε) διότι χρειάζεστε την προϊστορία.

Η προϊστορία των γηπέδων

Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε καν ότι υπάρχουν γήπεδα baseball στην Ελλάδα. Κι όμως υπάρχουν! Στη διπλανή φωτό τα σημειώνω με κίτρινους κύκλος, ενώ με κόκκινους βλέπετε τα γήπεδα Softball που ειναι αδελφάκι παιχνίδι αλλά παίζεται σε μικρότερο χώρο.

Κάτω στην εικόνα βλέπετε τα δύο Ολυμπιακά γήπεδα στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί αγώνες. Από το χρώμα τους αντιλαμβάνεστε ότι δεν έχουν ποτιστεί ποτέ και μoiραία το γρασίδι έχει ξεραθεί.

Πιο πάνω στην φωτό βλέπετε άλλα δύο γήπεδα τα οποία συνορεύουν με την Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Αυτά έχουν διατεθεί στην Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Baseball (ΕΦΟΜ) για τις ανάγκες της προώθησης του παιχνιδιού στη χώρα μας. Βέβαια μόνο από το γεγονός ότι δεν γνωρίζατε όσα γράφω μέχρι τώρα καταλαβαίνετε πόσο καλή προώθηση έχει κάνει η ΕΦΟΜ.

Τα γήπεδα αυτά λοιπόν (4 baseball και 4 softball) είναι τα καλύτερα γήπεδα της Ευρώπης. Το ξαναγράφω.
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΓΗΠΕΔΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ!!!!!!!
Έχουμε δηλαδή την υποδομή να προωθήσουμε αυτό το άγνωστο άθλημα στους νέους αλλά φεύ...

Λόγω κακής διαχειρισης και κομματικών συγκρούσεων με την ΓΓ Αθλητισμού, η ΕΦΟΜ ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς κατέληξε να στραγγαλιστεί οικονομικά καθώς δεν της καταβάλονταν οι κρατικές επιχορηγήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν να κοπεί το ηλεκτρικό στα γήπεδα, και να μην λειτουργεί το αυτόματο πότισμα. Το γρασίδι όμως σώθηκε σε ικανοποιητικό βαθμό καθώς κάποιοι ταγμένοι (όπως ο γράφων) με επικεφαλής τους Δημήτρη Γαζή και Τομ Μαζαράκη καταφέραμε να ποτίζουμε με λάστιχα και μικρά sprinklers τα γήπεδα.

Κατά τη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού τα γήπεδα αυτά δόθηκαν απο την ΕΦΟΜ σε διοργανωτές συναυλιών, προκειμένου να εισρεύσουν κάποια χρήματα στα ταμεία της. Τα χρήματα εισέρευσαν αλλά τα γήπεδα βανδαλίστηκαν, καθώς στη συναυλία έγινε ντου, ξεκίνησαν επεισόδια και οι "φιλόμουσοι" άρχισαν να σπάνε ότι έβρισκαν μπροστά τους.










Πριν από λίγο καιρό τέσσερις γενναίοι (οι προαναφερόμενοι τρεις και ο Λου Σταρόγιαννης) κάτω από τον χειρότερο καύσωνα των τελευταίων ετών καθαρίσαμε όσο μπορούσαμε το γήπεδο από τα γυαλιά.

Οι αποφάσεις Σουφλιά για τα γήπεδα

Στις 2 Αυγούστου ο Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. παρουσίασε τα σχέδια για το Μητροπολιτικό Πάρκο. Τα ονόμασε "οριστικά" αν και κάποιες ενθαρυντικές πληροφορίες μου λένε ότι δεν είναι και τόσο οριστικά.

Τέλος πάντων σε αυτά τα σχέδια από τα οκτώ γήπεδα Baseball και Softball προβλέπεται να παραμείνουν μόνο δύο. Τα Ολυμπιακά, ένα για κάθε άθλημα.

Δηλαδή ο κύριος Σουφλιάς είναι έτοιμος να γκρεμίσει αυτά που πληρώσαμε όλοι μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και να μετατρέψει τις καλύτερες εγκαταστάσεις της Ευρώπης σε χώμα! Αντε στην καλύτερη περίπτωση σε πράσινο. Ενω είναι ήδη πρασινο!!! Ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι πράσινο!!! Ας τα ποτίσουν λοιπόν...

Στο εξωτερικό όλα τα πάρκα είναι γεμάτα με γήπεδα. Όχι απαραιτήτως baseball, αλλά με γήπεδα γενικώς, διότι θεωρείται αυτονόητο, ένα πάρκο όπου ο κόσμος πάει να περάσει ξεγνιατστα, να προσφέρει χώρους άθλησης. Τί εμποδίζει λοιπόν τον κύριο Σουφλιά να πέσουν οι περιφράξεις των γηπέδων και να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε χώρους αθλησης χωρίς να ξηλωθούν ούτε οι κερκίδες όπου υπάρχουν, αλλά ούτε και τα γήπεδα, η χάραξη των οποίων είναι δύσκολη; Τίποτα. Απλά θέλουν να γίνουν σε εκείνο το σημείο επιχειρηματικές εγκαταστάσεις. Φράγκα δηλαδή.

Φως στο Τούνελ; Μπα...

Σύμφωνα με έναν παράγοντα μίας ομάδας Baseball, ο οποίος είχε θητεύσει ως σύμβουλος στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. τίποτα ακόμη δεν είναι τελειωτικό, καθώς η δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου θα περάσει μέσα από πολλές ενστάσεις που πρώτη θα κάνει η ΕΦΟΜ (και δεύτερος εγώ σίγουρα!) για να μην καταστραφούν τα γήπεδα. Επίσης μαθαίνω ότι δεν είναι ξεκάθαρη η σύμβαση παραχώρησης της έκτασης της Αμερικάνικης βάσης στο Υπουργείο, γεγονός που δεν αποκλείεται να δημιουργήσει σημαντικά νομικά κολλήματα, αν και συνήθως -η κατά τα άλλα ανεξάρτητη- δικαιοσύνη συνήθως τα προσπερνά. Τρίτον ήδη ακούγονται φωνές στο Υπουργείο ότι το "ράβε - ξήλωνε" εντυπωσιακής αρτιότητας εγκαταστάσεων δεν θα δόσει καλή εικόνα όταν θα αρχίσουν κάποιοι να παραπονιούνται.

Και μπορεί να είμαστε λίγοι (που είμαστε) οι baseballάνθρωποι, το σίγουρο είναι όμως ότι δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια και όταν θα έρθει η ώρα και φτάσουν έξω από το κατώφλι μας οι μπουλτνόζες σίγουρα κάτι θα κάνουμε. Κάμερες θα φέρουμε, θα αλυσοδεθούμε και πάει λέγοντας.

Αντί Επιλόγου

Πριν από μερικές ημέρες πέρασα από τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις Baseball και Softball με την ευκαιρία της διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Κυπέλου Κυπελούχων Softball που ξεκίνησε εκεί τη Δευτέρα και έλλειξε το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου. Είδα τα εξής: Τα γήπεδα του Softball (και το Ολυμπιακό και τα δύο βοηθητικά όπως βλέπετε πάνω δεξιά) βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση. Τα κορίτσια της Ευρυάλης Γλυφάδας που συμμετείχαν στο Τουρνουά τα καθάρισαν, τα ξεχορτάριασαν και πραγματικά η εικόνα όπως βλέπετε και στην φωτό ειναι καταπληκτική. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τα γήπεδα του Baseball. Το Ολυμπιακό γήπεδο είναι "ξεπατωμένο". Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα του Φίλαθλου το γήπεδο για επτά χρόνια θα το έχει ο Εθνικός και θα το μετατρέψει σε γήπεδο ποδοσφαίρου. Δίπλα υπάρχει ένα βοηθητικό γήπεδο. Αυτό ποτίζεται κανονικά και έτσι είναι πράσινο. Όμως δεν χρησιμοποιείται ως γήπεδο Baseball, αλλά ως γήπεδο (καλά μαντέψατε) ποδοσφαίρου. Το infield έχει σκεπαστεί με χλωοτάπητα και έτσι παραδόθηκε και αυτό στην δικτατορία της μπάλας.