Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Πως αγάπησα το Baseball

Επ' αφορμή ενός σχολίου της Niemandsrose


Είναι πολύ περίεργο να κάνεις κάτι που δεν κάνουν πολλοί. Το πιο περίεργο είναι όταν σε γενικές γραμμές είσαι mainstream και κάνεις κάτι που δεν κάνει κανένας. Όσο μεγαλώνω το ζω όταν λέω ότι είμαι ακόμα Χεβιμεταλάς, καθώς τη μουσική μου αυτή επιλογή δεν την ακολούθησαν ποτέ τα ρούχα μου, τα μαλλιά μου, το στιλ μου.

Τα τελευταία 3,5 χρόνια (πώ, πω προεκλογικό ακούγεται αυτό το νούμερο) το ζω αυτό και όταν λέω ότι παίζω Baseball. Με κοιτάνε όλοι με κάτι γουρλωμένα μάτια ΝΑ! Και με ρωτάνε: "Που σου καρφώθηκε αυτό βρε παιδί μου, τρελός είσαι; Και που παίζετε; Και είστε αρκετοί τρελοί μαζεμένοι; Και πως παίζεται; Και ποιο είναι αυτό, με την μπάλλα πεπόνι και τα κράνη;"
-ΟΧΙ (γαυγίζω εγώ) ΕΚΕΙΝΟ ΜΕ ΤΟ ΡΟΠΑΛΟ!!!

"Βρε μπας και είσ' τίποτις αμερικανους;" με ρώτησε η Niemandsrose.
Όχι λοιπόν δεν είμαι. Καθόλου μάλιστα. Και δεν με έχει πιάσει μανία να σώσω τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό των Αμερικάνων. Αρκετό μας κάνουν σε πράγματα που χαύουμε από μόνοι μας: Ταινίες, ρούχα, μουσική. Στο Baseball όμως δεν μας κάνουν γιατί είναι δύσκολο. Οι Έλληνες δεν το γουστάρουν. Ενώ τα Χαμπουργκερ τα γουστάρουν.
Εμένα λοιπόν απλά έτυχε να μου αρέσει το Baseball.

Έμείς λοιπόν οι λίγοι γραφικοί τρελοί που παίζουμε αυτό το ακαταλαβίστικο παιχνίδι έχουμε όλοι μία μικρή ιστορία για το πως ξεκινήσαμε να το παίζουμε... το Baseball. Αυτή είναι η δική μου ιστορία.

Θα ξεκινήσω με ένα αστείο που λένε στη Γερμανία και το έμαθα όταν έφαγα χυλόπιτα από μία Γερμανίδα. Ένας έφηβος λέει αγοράζει ένα παντελόνι. Στο ταμείο καθώς πληρώνει ρωτάει την υπάλληλο:"Αν αρέσει στη μαμά μου μπορώ να το φέρω πίσω;" Το αστειάκι μου το είπε η γκόμενα διότι με συμπαθούσε πολύ η μάνα της, οπότε και με έστειλε. Go figure.

Έτσι κι εγώ με το Baseball. Σαν την γκόμενα. Γούσταρα να κάνω τα ανάποδα απ' όσα μου έλεγε η μάνα μου. Όσα χρόνια έβλεπα baseball στις διάφορες ταινιες την άκουγα να λέει: "Ωχ αμάν αυτοί οι Αμερικάνοι με αυτό το παιχνίδι. Χτυπάνε μία μπάλα και τρέχουν γύρω-γύρω σαν τους μαλάκες... Τί καταλαβαίνουν;" Κάτι περίεργο γινόταν μέσα μου. Όσο το έβριζε τόσο το γούσταρα το παιχνίδι. Χωρίς να το καταλαβαίνω. Κάποια στιγμή βγήκε και η ταινία "Ο Καλύτερος". Την λάτρεψα. Την έχω δεί απίστευτες φορές και τώρα που το σκέφτομαι έχω περίπου τρία χρόνια να την δω διότι η βιντεοκασέτα μου έχασε το χρώμα της. Θα πάω να την αγοράσω σε DVD.

Τέλος πάντων περνούσαν τα χρόνια και το παιχνίδι βρισκόταν παντα σε υπολανθάνουσα κατάσταση μέσα μου. Κάποια στιγμή το 2001 επισκεύθηκα τον ξάδελφό μου στο Σαν Φρανσίσκο όπου έχει μεταναστεύσει. Κάθε βράδυ λοιπόν, καθώς το βιολογικό μου ρολόι είχε γίνει μαντάρα και δεν με έπαιρνε ο ύπνος μαζί με τους υπόλοιπους, έβλεπα τηλεόραση. Όποτε έπεφτα πάνω στην περίληψη της ημέρας μαγνητιζόμουν. Χωρίς να καταλαβαίνω τί έβλεπα.
Τότε κάποια μέρα μπήκα σε ένα τυχαίο κατάστημα αθλητικών ειδών. Σε έναν όροφο είχε έναν τόνο γάντια, μπάλες, ρόπαλα, κράνη. Αγόρασα μία μπάλα και ένα γάντι. Πήρα το φθηνότερο αλλά το ομορφότερο καθώς το ήθελα ως σουβενίρ για τη βιβλιοθήκη μου. Ιστορικό γάντι!

Περάσανε λοιπόν τα χρόνια. Έφτασε το 2004. Πλησίαζαν οι αγώνες. Πραγματικά δεν καιγόμουνα να πάω σε κανένα άθλημα να παρακολουθήσω. Ούτε ιππασία που έκανα κάποτε, ούτε τέννις που μου αρέσει πάντα πολύ, ούτε κάτι άλλο. Μόνο Baseball. Θα το έκανα σαν τέστ με τον εαυτό μου. Αποφάσισα ότι θα πήγαινα σε έναν αγώνα με την Ελλάδα, να δω αν θα βαριόμουν. Γιατί μην ξεχνάτε (που μάλλον δεν το ξέρετε) ότι ένας αγώνας διαρκεί από δύο ώς και τρεισήμιση ώρες. Αν λοιπόν βαριόμουν η σχέση μου μαζί του θα τέλειωνε.
Έπρεπε όμως να πάω προετοιμασμένος. Έπρεπε να μπορώ να καταλάβω πως σκατά παίζεται αυτό το παιχνίδι. Άρχισα να διαβάζω. Κατέβασα τους κανόνες του και άρχισα να τους διαβάζω. Μου βγήκε η πίστη. Άντε να καταλάβεις στο χαρτί, κάτι που δεν ξέρεις στην πράξη. Και στα Αγγλικά! Χάθηκα.
Χρειαζόμουνα Πατάκη. Βρήκα λοιπόν ένα flash παιχνιδάκι στο Internet, πολύ απλό. Άρχισα να παίζω. Εκεί πραγματικά διαφωτίστηκα στα βασικά και έτσι όταν ξαναδιαάβασα τους κανόνες κάποια πράγματα τα κατάλαβα.

Λίγο μετά τον 15 Αύγουστο η Ελλάδα έπαιζε με την πανίσχυρη Κούβα, ενώ την προηγούμενη είχαμε χάσει από την Ολλανδία 11-0 (παίζουν Baseball από το 1909). Πήρα λοιπόν το γάντι μου (το σουβενίρ μου) και την τότε κοπέλα μου (την Ν.) και πήγαμε να δούμε το παιχνίδι.
Η ώρα πέρασε νεράκι. Τί φωνές, τί τύμπανα, τί συνθήματα. Χαμός!
Στον τελευταίο γύρο χάναμε 6-5, πιέζαμε όμως την Κουβανέζικη άμυνα και όλα παίζονταν. Δυστυχώς όμως οι σούπερ Κουβανοί (και κατόπιν χρυσοί Ολυμιονίκες) μας κέρδισαν την τελευταία στιγμή.
Λέω στην Ν. κάθώς φεύγαμε: "έρχεσαι μαζί μου το Σάββατο Ελλάδα - Ιαπωνία;" "Με τίποτα μου απάντησε". Δεν στενοχωρήθηκα καθόλου.
Πήρα τηλέφωνο την μάνα μου: "Ερχεσαι μαζί μου να δούμε Baseball Ελλάδα - Ιαπωνία;" της λέω. "Αμέ" μου απάντησε χωρίς δευτερη σκέψη.
"Μα καλά -θα μου πείτε- βλαμένη είναι η μάνα σου; Εκείνη δεν είναι που μισούσε το παιχνίδι και το κορόιδευε;" Έκείνη είναι. Μόνο που η μάνα μου προκειμένου να βρίσκεται μαζί μου μπορεί να κάνει ό,τι της ζητήσω. Ακόμα και πικ-νικ στον Κουρουπητό.
Ξανα πήγα λοιπόν.

Ήταν πλέον επίσημο: Ήμουν ερωτευμένος με το παιχνίδι.
Τον επόμενο μήνα ύστερα από έρευνα στο Internet και μετά από διάφορες συζητήσεις κατάφερα να βρω μία ομάδα, την "Ευρυάλη" ή οποία είχε διαλυθεί, αλλά λόγω των Ολυμπιακών και των νέων γηπέδων που δημιουργήθηκαν επανασυνδέθηκε. Πήρα λοιπόν το γάντι μου (το ιστορικό, θυμάστε) και πήγα να παίξω.
Ακόμα το έχω.

13 σχόλια:

gatti είπε...

Πραγματικά χτύπησες φλέβα τώρα!

Το baseball είναι ένα άθλημα που γνώρισα κι εγώ κυρίως μέσα από τον κινηματογράφο και μου κίνησε το ενδιαφέρον αλλά δεν μπορώ να βγάλω άκρη με τους κανονισμούς του.
Τι είναι το RBI, τι είναι τα strikeouts είναι τα home run και τι ακριβώς κάνει αυτός ο Barry Bonds που καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο; Πολύ θα ήθελα να καταλάβω, αλλά ομολογώ πως κι εγώ από τα αγγλικά δεν μπορώ να βρω άκρη. Ακόμα αυτά τα σχετικά με τα dug out που άλλοι τα έχουν στην πρώτη βάση και άλλοι στην τρίτη, ούτε που τα έχω καταλάβει. Για να μην πω για τους pitcher, τους catcher και όλα τα παραφερνάλια.
Μια φορά χρειάστηκε να μεταφράσω κάτι για το μπέιζμπολ και γέλασε το παρδαλό κατσίκι.

Από ταινίες πάντως, εμένα η γνωριμία μου με το baseball ήταν με το αρκετά ...γυναικείο Bull Durham ("Η κυρία και ο Ταύρος" με τους
Σούζαν Σάραντον, Κέβιν Κόστνερ, Τιμ Ρόμπινς) και απογειώθηκε με το Field of Dreams (Ξυπόλητος Τζο). Τότε άρχισα να ψάχνω λίγο παραπάνω και κατάλαβα επιτέλους τι στα κομμάτια ήταν αυτή η ...Babe Ruth - η μάρκα της σοκολάτας που έτρωγε το ...τερατάκι ο Σλοθ στα "Γκούνις".

Τώρα που σε βρήκα θα μπαίνω να μαθαίνω. Γράψε και τίποτα βασικά του αθλήματος για μας τους αδαείς μπας και αρχίσουμε και καταλαβαίνουμε κομμάτι.

The Torch είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
The Torch είπε...

Εγώ το λέω ότι και σε αυτή τη χώρα υπάρχουν ανθρωποι με υπολανθάνουσα αγάπη για αυτό το παιχνίδι.

Αγαπητή gatti θα ξεκινήσω λέγοντάς σου ότι σήμερα (Σαββατο) στο Eurosport2 θα μεταδόσω δύο αγώνες του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που γίνεται στην Ισπανία. Εκεί στις 2,5 ώρες που διαρκεί το κάθε παιχνίδι θα προσπαθήσω να μεταφέρω τί γίνεται σε αυτό το παιχνίδι.
Βρες μία Nova και μετά θα περιμένω και τα σχόλιά σου.
Το παρόν σχόλιο το άφησα και στο δικό σου blog, καθώς ήταν πιο πιθανό να το διαβάσεις σήμερα εκεί από εδώ.

gatti είπε...

Αγαπητέ torch

δεν υπήρχε περίπτωση να μην δω την απάντησή σου στο δικό σου blog.
Περιμένω, άλλωστε, το κάθε ποστ που θα γράφεις από εδώ και πέρα σχετικά με το baseball μπας και βγάλω άκρη.

Θα ήθελα πάρα πολύ να σε παρακολουθήσω σήμερα, αλλά δυστυχώς δεν έχω ΝOVA και δεν θα μπορέσω ούτε να φύγω από το σπίτι καθώς έχουμε μια συγκέντρωση και όπως καταλαβαίνεις υπάρχουν ετοιμασίες.
(με το ζόρι θα ξεκλέψω χρόνο να δω το μπάσκετ και μάλιστα με το φόβο να φανώ αγενής οικοδέσποινα...).

Τώρα όμως που σε βρήκα μην φοβάσαι, δεν θα σε αφήσω εύκολα :)

Θα σε ...τσιγκλάω για να μαθαίνω.
Ευελπιστώ ότι θα σε παρακολουθήσω στην επόμενη μετάδοσή σου.

Καλή σου μέρα!

The Torch είπε...

Εύχομαι τρία πράγματα. Πρώτον να πάει καλά η συγκέντρωσή σου, δεύτερον να δείς λίγο μπάσκετ χωρίς να σε πάρει κανείς χαμπάρι και τρίτων να έχει ξανά σύντομα μεταδόσεις του baseball, έτσι ώστε να μπορέσεις να καταλάβεις το παιχνίδι.
Παρεμπιπτόντος η πρώτη μετάδοση πήγε πολύ καλά και σε λίγο θα φύγω για την άλλη μετάδοση των οκτώ, η οποια όμως πέφτει με την εθνική, οπότε αμφιβάλω αν κάποιος άλλος εκτός των τεχνικών του Eurosport θα με παρακολουθήσει. Η μαμά μου ίσως...

gatti είπε...

Η συγκέντρωση πήγε όντως πολύ καλά (έπιασε η ευχή σου), για το μπασκετάκι έφαγα λίγο κράξιμο στην αρχή, αλλά μετά κόλλησαν κι άλλοι, αφού το επέβαλε η εξέλιξη του παιχνιδιού, ενώ το τρίτο το εύχομαι κι εγώ να συμβεί ώστε να μου δοθεί η ευκαιρία να σε παρακολουθήσω.

Ποιος παρακολούθησε την δεύτερη μετάδοσή σου δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω, η μαμά σου όμως είμαι σίγουρη ότι σε παρακολούθησε.

Την καλησπέρα μου

The Torch είπε...

Όντως, μονο η μαμά μου. Διότι οποιοσδήποτε άλλος αποκλείεται 1000%. Παρακολούθησα έναν αγώνα μόνος που μου τον περιέγραφα κιόλας. Πέρασα υπέροχα.

NIEMANDSROSE είπε...

:) χαίρομαι που σου έδωσα έμπνευση!
Ώστε έτσι...
Ξέρεις τι σκέφτομαι; Αν ήταν να ξεκινούσες ποδόσφαιρο θα το είχες περάσει από τόσα κύματα; Όχι. Πόσο δύσκολο είναι να αποφασίσει διαφέρει από τη μάζα κανείς. Αυτό θέλω να πω...:(

The Torch είπε...

Δυστυχώς όπως το λες, είναι δύσκολο να διαφέρεις από τη μάζα. Βέβαια εγώ δεν ξεκίνησα και καμία τρελή επανάσταση, αλλά τέλος πάντων σηκώνω κι εγώ το σταυρό μου (βάζω μία εκλογική πινελιά μπας και με διαβάσει κανένας)

NIEMANDSROSE είπε...

Όποιος φεύγει από το μαντρί των τρων' οι λύκοι που λέει ο θυμόσοφος λαός. Αλλά καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή, απαντούσε η διανόηση στο λαό.
Επομένως: πρέπει να έχεις φτιάξει κορμάρα με το μπέιζμπολ! :)

The Torch είπε...

Μμμμ δεν υπολόγιζα ότι πήγαινε εκεί το σχόλιο με τα μαντριά και τη σκλαβιά, αλλά τώρα που το λές, δεν είμαι κακος για την ηλικία μου. Η μεγαλύτερη βελτίωση (λόγω θέσης στο παιχνίδι) έχει επιτευχθεί στα μπούτια και τους γλουτιαίους, καθώς σε κάθε προπόνηση και κάθε παιχνίδι κάνω περί τα 120 με 150 squats.
Το λέω επειδή αναρωτήθηκες.

BetAlekos είπε...

Χαιρετω σας φιλοι μου... Η ιστορια μου εμενα ειναι τελειως διαφορετικη. Γνωρισα το baseball μεσα απο το στοιχημα, Πονταρω χρονια σε αυτο το αθλημα κοιτοντας μονο στατιστικα στοιχεια χωρις να ξερω τους κανονες! Καποια στιγμη λοιπον αξιοθηκα να ψαξω και βρηκα ενα πολυ καλο site που εξηγει τους κανονες για οποιον ενδιαφερεται... (http://seirios.baseballgreece.com/rules_gr2.htm)

Το δικο μου site για οποιον ενδιαφερεται ειναι το betscience.gr Σας περιμενω ειδικα αν ειστε γνωστες και μπορειτε να με βοηθησετε σε επιλογη αγωνων!!

Τσαλαπετινός είπε...

exw ena apo ta 3 mpalakia pou pesane stis eksedres apo to hellas - cuba :)