Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

Love without sex

Το καλοκαίρι του 1991 δούλευα μπαρμαν σε ένα ξενοδοχείο στην Κρήτη. Είκοσι ετών. Στα ντουζένια μου. Γνώρισα διάφορες. Γνώρισα και την δύναμη που έχει ο μπάρμαν. Κατάλαβα γιατί ασκεί γοητεία στις γυναίκες. Είναι άνετος στο χώρο του, νέος και συνήθως συμπαθής, μπορεί και ωραίος, έχει ένα οπλοστάσιο από ατάκες και αστεία που δοκιμασμένα δουλεύουν, είναι πρόθυμος, κερνάει... Τα χει όλα.
Τότε λοιπόν γνώρισα την Maike, μία γερμανίδα 1,80, κουκλάρα, κορμάρα, στην ηλικία μου και άνετη. Κατάξανθη. Πως είναι η Μενεγάκη; Τόσο, αλλά φυσική. Είχε όμως ένα βασικό πρόβλημα. Της την είχε πέσει ο άλλος μπάρμαν και επομένως είχε τοποθετηθεί στην απαγορευμένη ζώνη για μένα. Πόσο μου άρεσε όμως...
Ένα βράδυ λοιπόν ήρθε στη μπάρα και κάθισε απέναντι από τον Γιάννη (τον άλλο μπάρμαν) κοιτούσε όμως όλη την ώρα εμένα. Το έννοιωθα. Αισθανόμουν το βλέμα της να με διαπερνά. Και ενώ απέφευγα να την κοιτάξω, τελικά δεν άντεχα και έριχα κι εγώ μία κλεφτή ματιά για να ελέγξω αν όντως με κοιτούσε. Και με κοιτούσε κάθε γαμημένη φορά!
Πήγε μία η ώρα, κλείσαμε το μπαρ, κατεβάσαμε τα ρολλά, πλύναμε τα μηχανήματα και βγήκαμε έξω. Πρώτος ο Γιάννης και μετά εγώ που δεν είχα τελειώσει με τον στίφτη για το χυμό. Πολύ γαμημένα μηχανήματα στο πλύσιμο αυτοί οι αυτόματοι στίφτες.
Έξω από το μπαρ, κάτω από το φεγγαρόφωτο ήταν καθισμένη μία παρέα γερμανοί που γελούσαν πίνοντας (τί άλλο) μπύρες. Στο ένα κεφάλι των τεσσάρων ενωμένων τραπεζιών ήταν καθισμένος ο Γιάννης και εκ διαμέτρου απέναντι του η Maike. Δίπλα της βρισκόταν η μοναδική ελεύθερη καρέκλα. "Την πουτάνα δες τι έχει στήσει" σκέφτηκα, αλλά πολύ το φχαριστήθηκα. Διότι έτσι και θα καθόμουν δίπλα της και θα είχα το κούτελό μου καθαρό απέναντι στον συνάδελφο. Διότι η Maike την άλλη μέρα το βράδυ θα έφευγε, εγώ όμως θα ξανάβλεπα τον Γιάννη.
Δεν πέρασαν δύο λεπτά από την στιγμή που κάθησα και ενώ η παρέα έλεγε διάφορες μπυρομαλακίες (οι περισσότερες στα γερμανικά, γλώσσα την οποία αγνοώ) το χέρι της Maike άρχισα να μου χαϊδεύει τον αυχένα. Αισθανόμουν υπέροχα. Αιστάνθηκα ακόμα καλύτερα όταν ο Γιάννης έφυγε για ύπνο. Στην επόμενη ώρα ήμουν με την Maike στην παραλία. Ξαπλωμένοι άλλοτε πάνω σε ξαπλώστρες και άλλοτε στην ψιλή άμμο αγγαλιαστηκαμε, φιλιθήκαμε, χαϊδευτήκαμε, στριφογυρίστήκαμε με πάθος, μιλήσαμε (λίγο) γελάσαμε μέχρι τις έξι το πρωί. Όταν πια άρχισε να χαράζει την πήγα στο δωμάτιό της (όπου κοιμόταν η μητέρα της) την καληνύχτησα και πήγα για ύπνο. Δώσαμε ραντεβού στην παραλία το πρωί.
Στις δέκα άνοιξα τα μάτια μου και έτρεξα στην θάλασσα. Βρήκα την Maike να κάνει topless ηλιοθεραπία. Αγκαλιαστήκαμε, φιλιθήκαμε και καθήσαμε σε μία ξαπλώστρα με την Maike καθισμένη ανάμεσα στα πόδια μου να ακουμπά στο στήθος μου. Αυτή είναι και η μοναδική φωτογραφία που έχω μαζί της. Την τράβηξε η μητέρα της που ήρθε στην παραλία και μου εκμυστηρεύτηκε ότι εκεινη κρυβώταν πίσω από την αλλαγή επιλογής που έκανε η κόρη της. "Της είπα ότι αν είχα την ηλικία της και την ομορφιά της θα την έπεφτα σε αυτό το αγόρι, όχι σε αυτό το κάφρο που βρήκες" μου εξήγησε. Με την μάνα της Maike ακόμα μιλάω καθώς με γουστάρει αφάνταστα, έτσι ακριβώς όπως το είπε στην κόρη της. Απλά δεν της βγαίνουν τα χρόνια, διαφορετικά...
Εκείνο το απόγευμα η Maike έφευγε για Αμβούργο. Ήμουν ερωτευμένος.
Στην Αθήνα πια άρχισα να αλληλογραφώ μαζί της, ενώ μιλούσαμε πολύ και στο τηλέφωνο. Σύντομα με κάλεσε στο Αμβούργο. Πήγα, αλλά το ταξίδι ήταν μία κόλαση. Η Maike την τελευταία στιγμή τα είχε ξαναφτιάξει με τον πρώην της, τον οποίο θέλωντας να ξεχάσει είχε κάνει το ταξίδι στην Κρήτη με την μητέρα της. Έχω την εντύπωση ότι τότε με μισούσε. Ή μάλλον είμαι σίγουρος ότι με μισούσε. Τα χρόνια πέρασαν, και τελικά κράτησα επαφές περισσότερο με τους γονείς της παρά με την ίδια. Το 1996 τον Αύγουστο, ενώ ήμουν φαντάρος πήρα μία άδεια εξωτερικού για να πάω στην Αγγλία. Τα κανόνισα όμως έτσι οπότε με μία μικρή παράκαμψη βρέθηκα για δύο βράδια στο Αμβούργο. Η Maike ήταν μία κούκλα. Το δε ταξίδι ήταν καταπληκτικό. Θα έλεγα ότι ξαναερωτευθήκαμε αν και είναι πάντα παρακινδυνευμένο αυτό το ρήμα να το χρησιμοποιεί κανείς στο πρώτο πληθυντικό.
Το πρώτο βράδυ γυρίζοντας πιωμένοι από τα σούπερ μπαράκια της Reeperbahn μου λέει: "Ξέρεις δεν κάνω έρωτα με κάποιον που δεν γνωρίζω και εσένα παρόλο που σε ξέρω, δεν σε γνωρίζω και δεν νοιώθω τόσο άνετα ώστε να κάνουμε έρωτα". Κατανόησα το αίτημά της και της υποσχέθηκα ότι αφού είναι μοιραίο να κοιμηθούμε στο ίδιο κρεβάτι θα την σεβαστώ και δεν θα προσπαθήσω να την πιέσω να κάνει κάτι που δεν θέλει. Το μαρτύριό μου όμως δεν τέλειωσε εδώ, καθώς η Maike συμπλήρωσε: "Επίσης θέλω να σου πω ότι κοιμάμαι πάντα γυμνή". "Κι εγώ πάντα με εσώρουχο" της απάντησα. Καθώς λοιπόν άρχισε να χαράζει (στον βορά στις πέντε το πρωί έχει φως) και καθώς τα σπίτια στο εξωτερικό σπανίως έχουν πατζούρια η Maike γδύθηκε λουσμένη από αυτό το μωβ φως της ανατολής και ξάπλωσε δίπλα μου. Το σκηνικό επαναλήφθηκε και το επόμενο βράδυ.
Και τις δύο φορές την φίλησα και την χάιδεψα.
Μην ρωτήσετε αυτά που σκέφτεστε. Η απάντηση είναι σε όλα "ναι" εκτός από ένα "όχι".

Υ.Γ. Η Maike σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος, παντρεμένη στα χωρίσματα, με ένα γιό πέντε ετών (αν δεν κάνω λάθος)

18 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ψηλέ μου έχει συμβεί ακριβώς το ίδιο σκηνικό μόνο που το εν λόγω βράδυ η γυναίκα που είχα δίπλα μου φορούσε το νυχτικό της και 7 χρόνια μετά την παντρεύτηκα .
Σε καταλαβαίνω όμως ...

The Torch είπε...

Άρα εσύ πλέον έχεις sex without love. Ή μάλλον no sex without love.

subir είπε...

Τώρα φταίω να φωνάξω τον Βύρωνα (aca "μηχανή του καφέ") να σε σχολιάσει εκείνος?

Torch, ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΝΤΟΥΖΕΝΙΑ, ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΝΤΟΥΖΕΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ 48 ΑΤΟΚΕΣ.Θες πολύ ξύλο.Μάλλον όχι ξύλο.Αφιέρωμα στο cosmopolitan θες.
Τουλάχιστον η μελλοντική σου "καριέρα" ήταν άξια!χα!χα!

Πάλι καλά.

The Torch είπε...

Αγόρι μου 48 άτοκες δίνεις όταν αγοράζεις κάτι. Εγώ στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω αγοράσει τιποτα.
Συνολικά στην Κρήτη όμως τότε (επειδή με εξωθείς) ήμουν στα ντουζένια μου κάθε μέρα εκτός από ΕΚΕΙΝΗ την ημέρα.

subir είπε...

Μου αρέσεις,γιατί ξέρεις από καλό λάδι...

gatti είπε...

Torch και subir: ΣΑΣ ΠΑΩ!!!

ΥΓ. Μπήκα να σχολιάσω και έμεινα να παρακολουθώ το διάλογό σας. Δεν παίζεστε λέμε!

subir είπε...

Λοιπόν gatti αφού μας είδες ότι με τον Torch ανήκουμε στους αποφοίτους της Μεγάλης των Βλαμμένων Σχολής (χα!χα!), πάρε και εσύ ένα κλειδάκι, για το blog μου.Να έρχεσαι να σε βλέπουμε και καμιά φορά.

The Torch είπε...

Θα έπρεπε ρε Gatti να σε είχα σε μία μεριά όταν πριν από πολλά χρόνια, με τον Subirάκο παίζαμε risk τα βράδια. Εκεί να άκουγες και να έβλεπες να μην σου έμεναν άντερα από τα γέλια.

gatti είπε...

subir: Eυχαριστώ για το κλειδάκι. Θά ΄ρχομαι, θά ΄ρχομαι!


torch: Aπό αυτά που βλέπω εδώ φαντάζομαι τι θα γίνεται live!

koptoraptou είπε...

Καλεεεεέ! Καλέ λέμε! Μην κάνετε πάρτι χωρίς εμένα!

subir είπε...

Torch, άσε γιατι αρχίζει να με ¨τρώει¨πάλι το χέρι μου ,να παίξω καμιά μουσική.Κάτι "ψήνεται" για Σάββατα μεσημέρι στα Βόρεια.Με το που με κάνουν booking θα το μάθετε όλοι ταυτόχρονα.Και δεν θα είναι μόνο για ένα Σάββατο μάλλον...χα!χα!

Ανώνυμος είπε...

Αναρωτιέμαι, ποιο το ερέθισμα ώστε να γράψεις αυτή την ιστορία, τί σκέφτικες άραγε?
Επίσης, είδες καμιά φορά πως ένας άνθρωπος που ισχυρίζεται ότι έχει φτωχό μνημονικό θυμάται κάτι λεπτομέρειες τύπου στίφτη!!!

NIEMANDSROSE είπε...

Πολύ φλογερές ιστορίες. Πόσα ναι για να ανάψεις και πόσα όχι για να σβήσεις;

The Torch είπε...

@ Gatti
Όντως live έχει τύχει επί ώρες να κάνουμε τις κοπτοραπτούδες (το γράφω λόγω της φιλενάδας πάρακάτω) Να κόβει ο ένας να ράβει ο άλλος και να πέφτει απιστευτο γέλιο.

@ Koptoraptou
Αχ να σε είχα εσένα πριν από μερικά χρόνια που κάναμε κάτι πρωτοχρονιάτικα πάρτι στην οδό Σοφοκλέους, με τον Subir στα πλατο και εμένα στην μπάρα. Αρκεί να σου πω ότι μία χρονιά είχε πάει οκτώ το πρωί και του είπα για δέκατη φορά να κλείσει τη μουσική για να φύγουν και οι τελευταίοι πενήντα. Οι οποίοι γκρινιάξαν κι όλας. Τους έδιωξα με γαμωσταυρίδια.

@ Subir
Για παίξε αγόρι μου μουσικούλα να χορέψουμε τα βραδάκια μας. Και θα έρθουμε όλοι.

Αγαπητέ ανώνυμε, σαφώς και υπάρχει ερέθισμα για να γράψω την ιστορία. Επισης σαφώς και υπάρχει λόγος που δεν το γράφω. Δεν αποκλείεται δε, αν με επισκεπτόσουν επώνυμα, να το απεκάλυπτα, αν και πίστεψε με δεν είναι σημαντικό.
Όσο για το μνημονικό μου, και για αυτό θα προτιμούσα η κριση σου να ήταν πιο επώνυμη.

@ Niemansrose
Δεν ξέρω ακριβώς, πάντως με ένα "όχι" δεν έσβησα. Χρειάζομαι περισσότερα.

Τέρας είπε...

Αν σου πω ότι με λένε Τέρας, θα αποκαλύψεις το ερέθισμα?
Τώρα όσο αφορά στην κρίση μου, ξέρεις!

Ανώνυμος είπε...

Εγω παντως ... Σεξ γουιθαουτ λοβ και μια χαρα ειμαστε !

The Torch είπε...

@ Τέρας

Το πρόβλημα δεν είναι να πω την αιτία. Το πρόβλημά μου είναι να την πω εδώ. Εξακολουθεί πάντως να μην είναι πολύ σημαντική. Το "Τέρας" πάντως φαίνεται συμβιβαστικό. Θα μπορούσε να ήταν και "Ραδίκι". Εκτός αν είναι συμβολικό.

@ Ανώνυμος
Δεν ήθελα να σε προσβάλω. Αστειεύτηκα. Ελπίζω να ήταν κατανοητό. Συγγνώμη πάντως

estelle είπε...

Oh, well. Τουλάχιστον σκέφτηκες να αλλάξεις το όνομα της πρωταγωνίστριας ή άφησες το πραγματικό;