Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2008

Ο Πολύ Μεγάλος Αδελφός

Σε αυτό τον κόσμο τίποτα δεν είναι αθώο. Θα μου πείτε "δεν το ήξερες μεγάλε;" Θα σας απαντήσω ότι το ήξερα, όμως τρομάζω κάθε φορά που αυτό αποδεικνύεται περίτρανα. Το ίδιο ισχύει και για τα blogs μέσω των οποίων αυτή τη στιγμή επικοινωνούμε, το ίδιο ισχύει και για το facebook το οποίο σίγουρα δεν είναι ένα απλο σύστημα ηλεκτρονικού τσιμπίματος και αποστολής ψηφιακών δώρων, το ίδιο ισχύει και για τα e-mail, για τα κινητά τηλέφωνα, τις πιστωτικές κάρτες και της θειάς μας το μ....
Ίσως επειδή πάντα έχω μέσα στο μυαλό μου αυτή την πραγματικότητα, γι αυτό και δύσκολα φανατίζομαι με κάτι, και ενώ αρχικά αφιερώνω κάποιον από τον χρόνο μου, στη συνέχεια τον μειώνω βάζοντας τα πράγματα στο επίπεδο που εγώ νομίζω ότι του αξίζουν. Το ίδιο έχει γίνει και με τα blogs, το ίδιο με το facebook, το ίδιο και με τη θεία μου.
Όλα αυτά τα γράφω διότι θα ήθελα να διαβάσετε το κείμενο που ανάρτισε στο facebook ο καλός μου φίλος Μάνος Αντώναρος.


Xθες το απόγευμα καθώς ήμουν στο FB, ξαφνικά η σελίδα μου χάθηκε από μπροστά μου. Στην πραγματικότητα μου ζήτησε το FB να επιβεβαιώσω το e-mail και το password μου. Υπέθεσα ότι είναι ένα από τα e-τερτίπια.Το επιβεβαιώσα και ω του θαύματος μου΄ρθε μια πληροφορία ότι my account is disabled. Tρελλάθηκα. Ταυτόχρονα με παρέπεμψαν στο help όπου είχε όλες τις FAQ, για την περίπτωση μου. Με λίγα λόγια: επειδή είχα πολλούς friends (νομίζω λίγο περισσότερους από 300) αρα και αντιστοιχα adds και ακόμα περισσότερα messages…φοβήθηκαν abuse εκ μέρους μου και καταχρηση του... site.Τους έγραψα ενα χεστήριο e-mail, αλλά πολύ φοβάμαι ότι θα με γράψουν και εκείνοι. Δικό τους είναι το χωράφι, ότι θέλουν το κάνουν. Ομως... πάντα βλέπετε, υπάρχει ενα καίριο ομως. Ως blogger εχω πολλούς αναγνώστες –φίλους που με ακολούθησαν κι εδώ (αφού έγραψα θετικά μερικές φορές για το FB στο blog μου.Χωρίς να μαρέσουν οι αριθμοί, θα σας έλεγα ότι πάνω από 500 άτομα μπαίνουν καθημερινά στο blog μου... Φυσικό είναι να θέλουν π.χ. να δουν πιο ολοκληρωμένη την φωτογραφική μου δουλειά στα albums του FB. Φυσικό είναι να θέλουν να μου δείξουν το πρόσωπό τους, τη ζωή τους, την οικογένεια τους, τους φίλους ή τα αγαπημένα τους μέρη... Ολα αυτα η ανωνυμία των blogs , δεν τα επιτρέπει. Φυσικό είναι να ήθελα να τους γνωρίσω καλύτερα κι εγώ... Φυσικά και συμμετείχα στα περισσότερα applications, φυσικά και γνωρισα καινούργιο κόσμο, φυσικά και έφαγα πόρτα, φυσικά και έκλεισα πόρτες...Βρέθηκα με ανθρώπους που είχα χρόνια να μιλήσω κ.λ.π. Ολοι το ίδιο δεν κάνουμε ή κάνω λάθος;Δεν προσέβαλα όμως κανέναν και καμμία. Και αν κάποιος έχει αντίθετη γνώμη, παρακαλώ να το αναφέρει AMEΣΩΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΑ... Τουλάχιστον προσωπικά ποτέ κανείς δεν μου διαμαρτυρήθηκε για κάτι έστω παρόμοιο. Μονον εναν άνθρωπο εκανα δυο φορές ignore γιατι δεν μου έδινε επαρκείς εξηγήσεις, από πού γνωριζόμασταν και όχι επειδή έκανε κάτι ενοχλητικό. Ως δημοσιογράφος, όπως καταλαβαίνετε, το FB δεν είναι για μένα απλώς ενα e-παιγνίδι για να περνάω μόνο την ώρα μου. Φυσικά είναι και παιγνίδι και στις ατέλειωτες βραδινές ώρες (οι φίλοι μου το ξέρουν) που δουλεύω στον υπολογιστή...στα διαλείματα μου, αντί να βλέπω τηλεόραση...μπαίνω στο FB… Τότε που κανείς δεν ειναι on line.Ομως ποστάρω και κείμενα, που τα υπογράφω και τα υπέγραφα πάντα και σε e-μερη που οι υπόλοιποι είχαν nicknames. Γι’ αυτο μαρέσει εδώ. Παρατηρώ ανθρώπους, γιατί πώς αλλιώς θα γράψω ενα χρονογράφημα, τη γνώμη μου, την άποψη μου ή την κριτική μου; Ωραιο ειναι να φωτογραφίζεις π.χ. τα Emo. Ομως ρεπορτάζ δεν είναι μόνο η απεικόνιση. Για να τα προσεγγίσω έπρεπε να μπω στις σελίδες τους... να μιλήσω μαζί τους... να δω αν αντιδρούν ή όχι... Το FB ήταν ο καλύτερος δρόμος. Και αυτα πολυ-πολυ φιλικά.Ποστάρω φωτογραφίες ανθρώπων (βασικά γυναικών) ανα θέμα και δεν το κάνω καθόλου τυχαία. Το κάνω γιατί το συγκεκριμένο θέμα π.χ. Rain in Athens, προστατεύει τα ιδια τα πρόσωπα. Τωρα ποιός τις προστατεύει, αφου δεν υπάρχει ο λογαριασμός μου που να αποδεικνύει τον λόγο δημοσίευσης τους;Ας μην το πολυλογώ...υποθέτω ότι καταλαβαίνετε τί εννοώ. Στα παλιά μου τα παπούτσια το FB. Υπάρχει και το MySpace και άλλα και άλλα ακόμα περισσότερα που θάρθουν. Στα παλιά μου τα παπούτσια και η δουλειά μου. Αλλο με απασχολεί.Εδω δεν τους αρέσει το ΤΟΟ ΜUCH search, ούτε το ΤΟΟ ΜUCH add, ούτε το TOO MUCH messaging, ούτε οι ΤΟΟ ΜUCH pictures, (αφού το μηχάνημα μετράει αριθμούς κι όχι περιεχόμενο), ούτε το TOO MUCH are U interested?... Αν κάνεις κάτι ΤΟΟ ΜUCH (απ’ αυτά που προτείνουν σαν applications) τότε they just kick u out. Το χειρότερο είναι ότι το τί είναι TOO MUCH ειναι άγνωστο. Δεν κατάλαβα. Ειλικρινά δεν κατάλαβα. Πόσες φορές επιτρέπεται το search στο Google;Πόσα μηνύματα στο MSN;Πόσες φωτο στο Flickr;Πόσα comments στο blogspot;Ωχ! Λέτε να υπάρχει limit?Αν ναι... που εδω υπάρχει... σας πληροφορώ ότι είναι η αρχή του τέλους της απίστευτης ελευθερίας που απολαύσαμε μέχρι σήμερα στο διαδίκτυο. Το’χε επισημάνει πρίν απο μερικά χρόνια ο μεγάλος Νεγκρεπόντε σε μια συνέντευξη του (νομίζω) στο «Ε» της Κ. Ελευθεροτυπίας. Στο Facebook είδα πολλά accounts Eλλήνων πολιτικών. Σοβαρών πολιτικών. Αναρωτιέμαι αν γνωρίζουν, πώς όταν πλησιάζουν οι επόμενες εκλογές και πλακωθούνε στα adds, θα τους πετάξουν έξω με φόβο μπας και … abuse τους ψηφοφόρους. (Λάθος παράδειγμα ε; Χαχαχαχαχα) Αναρωτιέμαι αν οι ελληνικές εταιρίες που διαφημίζονται στο FB, γνωρίζουν αυτην την λεπτομέρεια. Οτι δηλαδή οι πελάτες τους (οι friends ντε) πρέπει να είναι σε περιορισμένο αριθμό και η αυξησή τους (άρα και η αντιστοιχη αυκηση ανταλλαγής πληροφοριών και το e-πηγαινέλα) απαγορεύεται ρητά.Πώς το ξέρουν άλλωστε οι τύποι στο FB ότι δεν είχα πληρώσει euro για να αγοράσω π.χ. gifts για τους φίλους μου; Δεν είχα, αλλά εκείνοι πού το ξέρανε; Και αν είχα αγοράσει, θα μου επέστρεφαν τα χρήματα μου; Σε χώρες όπως στην Ελλάδα, που δεν έχουν οργανωμένους φοιτητικούς, μαθητικούς, σπουδαστικούς συλλόγους και καμμιά παράδοση σε τέτοιου είδους πράγματα, είναι απολύτως φυσολογικό το FB να μην είναι ένα απλό site ευρέσεως παλιών συμμαθητών και συμφοιτητών.Διαμαρτυρομαι γιατί δεν μαρέσει να με προσβάλουν χωρίς λόγο. Και πιο πολύ ακόμα όταν αυτο το κάνει ενα υπερσύγχρονο σύστημα-πρόγραμμα... πού απλώς μετράει αριθμούς και τα limits τους.Είμαι υπέρ των rules. Aντιλαμβάνομαι επίσης την ανάγκη να βάλουν rules. Oμως όπως έγραψα και στο e-mail μου προς το FB (το μηχάνημα δηλαδή)... αν οι rules δεν έχουν την δυνατότητα της ευλυγισίας (δεν εννοούσα με τον ελληνικό τρόπο) ανά ειδική περίπτωση, τότε είναι rules για να στεγνώνουν την ελευθερία.Είμαι απολύτως σίγουρος ότι το FB είναι νομικά καλυμμένο. Dura lex sed lex (σκληρός νόμος , αλλά νόμος) έλεγαν οι Ρωμαίοι. Θυμάται κανείς τί απέγινε η άλλοτε dura Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία;

8 σχόλια:

NIEMANDSROSE είπε...

Ο Μάνος ο Αντώναρος δικαιολογεί έξυπνα την επιλογή του αλλά εγώ δε πείθομαι. ΤΟ FB το αντιπαθώ όσο τίποτα άλλο απο τα e-social networking για τους λόγους που περίπου εξηγώ εδώ. Το ότι γίνεται αρπαγή προσωπικών δεδομένων δεν χρειάζεται να είναι ο Όργουελ για να το δει κανείς. Θα έλεγα καλά να πάθουν οι χρήστες FB αλλά θα κρατηθώ!
Όσο για τον αρχικό σκοπό του, και καλά αναζήτηση παλιών συμμαθητών, αυτό μπορεί να ίσχυε στις ΗΠΑ λόγω μεγέθους αλλά και κινητικότητας του πληθυσμού. Στο Ελλάντα που είμαστε μια χούφτα κούτσουρα-αμετακίνητα, τι μας χρειάζεται το FB εκτός από αυτοπροβολή, καμάκι και κλίκες;

Βρε torch, καλή χρονιά δεν είπαμε! :) Καλή χρονιά και ό,τι μα ό,τι επιθυμείς!

subir είπε...

Μπήκα στο facebook ως subir (και με την καμία ώς Άγγελος), για να δω μια μαλακία και μισή κάποιων τύπων για ένα σύλλογο αποφοίτων.Είδα τον τελικό καταποντισμό της επικοινωνίας και σταμάτησα να ασχολούμαι.Αυτούς που θελώ να βρω, τους βρίσκω σιγά σιγά.Και ειδικά από εδώ μέσα.Από την άλλη , δεν πάει ο gates να σε πάρει τηλέφωνο να κάνεις confirm οτιδήποτε, απλά το κλείνεις επιτόπου.Πως λέγανε παλιότερα:"ποιές οι 3 βασικές αρχές του office:...save,save,save...).Κάπως έτσι και εδώ για τον φίλο σου torch.Μόνο από την ανάποδη μεριά.

koptoraptou είπε...

Και έρχομαι να συμφωνήσω με τους παραπάνω: άι χέιτ φέισμπουκ. Πρέπει να μ' έχουν καλέσει καμιά εκατοστή φίλοι να γίνω μέλος, αλλά από τη μία είμαι άχρηστη με τα διαδικτυακά από την άλλη αν δεν πας για καφέ με το φιλαράκι σου, τι νόημα έχει αυ΄τού του είδους η επικοινωνία; Σαν μια κουλίδου που έγραφε σε μια φυλλάδα πριν από λίγες μέρες ότι χαιρόταν που θα έκανε πρωτοχρονιά με το Φέιςμπουκ! Ε, όχι ρε γαμώτι! Γι' αυτό έχουμε γίνει γίδια! Καλησπέρες Torch και καλή χρονιά και φιλιά πολλά!!!

gatti είπε...

Συντάσσομαι κι εγώ με τους από πάνω. Κι εμένα με έχουν καλέσει στο facebook ένα σωρό φορές, πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι. Αλλά αντιστέκομαι σθεναρά. Δεν νομίζω ότι θα μου προσφέρει κάτι. Δεν με εμπνέει σαν ιδέα ρε παιδί μου...

The Torch είπε...

Λοιπόν εγώ απαντώντας σε όλους σας, θα έλεγα ότι έχω αποφασίσει να κρατώ πιο μετριοπαθή στάση, γενικώς απέναντι στο Internet, το οποίο εν γένει βαριέμαι.
Δεν με κατατάσσω στους Facebook Haters, ούτε όμως στους Lovers. Αυτό σημαίνει ότι σε όλους σας δίνω δίκιο. Έχετε απόλυτο. Και για τα προσωπικά δεδομένα και για όλα. Από την άλλη, έχω καταλήξει ότι τα προσωπικά μας δεδομένα είναι πλέον στα χέρια των πάντων και για να τα προστατεύσουμε πρέπει να πάμε να ζήσουμε σε ένα σπήλαιο. Ή μηπως για να blogάρουμε δεν τα έχουμε καταθέσει σε κάποιους; Εγώ τουλάχιστον δεν αυταπατώμαι. Επίσης έχω κάνει αρκετές αγορές μέσω Internet. Οπότε...
Έχω αποφασίσει ότι είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης για να στεναχωριέμαι αν κάποιοι ξέρουν τα στοιχεία μου. Χέστηκα. Έχω συμφιλιωθεί και με αυτό το γεγονός, όπως έχω συμφιλιωθεί και με την ιδέα ότι δεν ενδιαφέρω κανέναν, οπότε τι να έχει τα στοιχεία μου τί να μην τα έχει το ίδιο και το αυτό είναι.
Με αυτή τη λογική λοιπόν έχω ανοίξει έναν λογαριασμό στο facebook. Έχω γνωρίσει και δύο ανθρώπους, έχω συναντήσει και δύο συμμαθητές. Έχω κάνει και το καμάκι μου. Μέχρι εκεί. Μέχρι εκεί μου αρέσει, μέχρι εκεί το χρησιμοποιώ. Η στάση μου αυτή μπορεί να μην είναι ψαγμένη αλλά δεν ντρέπομαι γι' αυτή.

LoRy είπε...

Εχω στα σκαρια ,ετοιμο σχεδον, ενα κειμενο για το FB και για το μυ σπαψε απλα περιμενω μια φιλη κοινωνιολογο να μου στειλει το url απο μια διπλωματικη μιας κοπελας στο MIT που αφορα αυτo . Πανω κατω λεει τη διαφορα μεταξυ FB & MySpace και το πως λειτουργουν αυτα σαν συλλογη πληροφοριων γυρω απο τις κινησεις που κανει ο καθενας μασ στην προσωπικη του ζωη . ΚΑΙ ...Το MySpace λειτουργει ως μεσο προβολης καποιας δουλειας καποιων , θεωρειται κατωτερο και πιο "μαζικο" απο το FB που ειναι για την "ελιτ" . Τωρα ποια ελιτ θα μου πειτε και δη εδω στο Τζατζικισταν που αυταλειτουργουν πλα ως μεσα ικανοποιησης του εγωισμου και της ανασφαλειας μας .

Περα απο αυτο ... Εκανα ενα λογαριασμο στο FB πριν λιγο καιρο και ... Οταν θελησα να ακυρωσω το λογαριασμο ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ . Απλα τον απενεργοποιεις , δεν μπορεις να τον διαγραψεις .Εκει μου σηκωθηκε λιγακι η τριχα ομολογω ...

Anyway ποτε δεν μου αρεσε καποιος να με αγοραζει σαν Pet ακομα και στο FB ...

The Torch είπε...

Δεν έχεις άδικο. Γι' αυτό και όλες αυτές τις μαλακίες που στέλνει ο ένας στον άλλον τις γράφω. Έχω βρει ένα δύο πράγματα που μου αρέσουν, βλέπω τα βιντεάκια που μου στέλνουν, γελάω και αυτό είναι όλο.

manosantonaros είπε...

χχεχεχεχε...καλέ τί παθατε; Είστε στο internet και κουβεντιάζετε για προσωπικά δεδομένα κ.λ.π. Σας αρέσουν τα blogs αλλα μισείτε το FB, αγαπάτε το Hi5 ,αλλά βαριέστε το Myspace;
Δηλαδή;
Είστε Παναθηναϊκός, και ο άλλος Ολυμπιακός και αλληλομισιέστε, αλλά αν δεν υπήρχε το άθλήμα (το ποδόσφαιρο) ούτε που θα σας απασχολούσε.
Για όποιον τον ενδιαφέρει η γνώμη μου, το FB είναι ενα τέλειο e-περιοδικό, που το ε-διαβάζεις για να περάσει η ώρα σου.... Είναι η απάντηση σ' αυτούς που πίστεψαν ότι μπορούν να μεταφέρουν την flat ενημέρωση του χαρτιού στον virtual κόσμο... ενα περιοδικόι με τις διαφημίσεις του, τις μαλακιούλες του, τα αγκίστρια του, τα γκομενιλίκια του κ.λ.π.
Προσωπικά είμαι σε όλα γιατί αυτο με διασκεδάζει, αλλά και με ενημέρωνει... Υποθέτω ότι και σεις το ίδιο κάνετε...
Μήπως η κουβέντα που κάνουμε είναι λίγο e-snobish;
Αν είναι... έχει πολύ ενδιαφέρον.
Ε?

Ακου...προσωπικά δεδομένα στο net... μα το όλο σύστημα βασίζεται στην επικοινωνία των υπολογιστών...