Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

Γραφειοκρατία

Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε δεκάδες ιστορίες καθημερινής τρέλλας από επαφή σας με το δημόσιο. Θα καταθέσω μία που μου συνέβει προχθές, η οποία μπορεί να είναι φαιδρή, αλλά είναι ενδεικτική γιατί δεν μπορεί να πάει μπροστά αυτή η χώρα. Διότι πολύ απλά οι πολίτες της δεν είναι ποτέ σίγουροι ότι αυτό που τους λέει το κράτος ότι συμβαίνει όντος είναι έτσι. Για παράδειγμα εμπιστεύεστε τις ταμπέλες παράκαμψης που βλέπετε στους δρόμους; Εγώ όχι. Συνήθως σκέφτομαι ότι τις έχουν ξεχάσει και ότι τα έργα έχουν τελειώσει και μάλλον ο δρόμος είναι ανοιχτός.

Επανέρχομαι λοιπόν στην ιστορία που σας υποσχέθηκα που δεν έχει καμία σχέση με δρόμους. Με τα ΕΛ.ΤΑ. έχει.

Πριν από δύο ημέρες λοιπόν μου ήρθε μία ειδοποιήση για να πάω στο Ταχυδρομείο να πάρω ένα "Ογκώδες Δεμα" (έτσι έγραφε επάνω). Ήταν ένα ανταλλακτικό για την μηχανή μου που το περίμενα.

Φτάνω λοιπόν την άλλη μέρα στο Ταχυδρομείο. Μπροστά στην είσοδο το μηχάνημα που δίνει αριθμούς προτεραιότητας, έχει δύο κουμπιά. Το "Α: Όλες οι Υπηρεσίες" και το "Β: Δέματα". Ως λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος πάτησα το Β.

Κατευθύνθηκα στο γκισέ που έγραφε από πάνω "Δέματα". Δίνω το χαρτί στην υπάλληλο ή οποία μου λέει: "Δεν θα πάρετε από μένα αυτο το δέμα, αλλά θα πάτε πίσω στην είσοδο, θα πατήσετε το κουμπί Α και θα πάτε στα άλλα γκισέ" τα οποια περεμπιπτόντως βρίσκονται δίπλα της.

"Μα -τις λέω- έχω δέμα και μάλιστα ογκώδες".

"Δεν έχει σημασία -μου λέει- θα πάτε στα άλλα κορτίστια. Το δέμα σας είναι ελαφρύ".

Τί να κάνω, πάω και παίρνω αριθμό προτεραιότητας Α. Λίγα λεπτά μετά (ευτυχώς είχε λίγο κόσμο) είμαι μπροστά σε ένα γκισέ. Πάνω από το κεφάλι μου αναβοσβήνει ο αριθμός μου Α 208 και ακριβώς από κάτω γράφει: "Όλες οι Υπηρεσίες εκτός από Δέματα".

"Γειά σας" λέω στην υπάλληλο. "Ήρθα να παραλάβω ένα δέμα, αλλά η κυρία στα δέματα (την έδειξα διότι ήταν δύο γκισέ πιο κει) δεν μου το δίνει και με στέλνει σε εσάς που είστε "Όλες οι Υπηρεσίες εκτός από Δέματα"".

Με κοιτάει η γυναίκα με ένα βλέμα σαν να λέει "έχετε δίκιο αλλά τί να κάνουμε" και μου φέρνει το Δέμα. Συνεχίζω βέβαια να μουρμουράω, μέχρι που πετάγεται ανεδώς η άλλη υπάλληλος. "Σας εξήγησα κύριε είναι ελαφρύ δέμα". "Και λοιπόν -της λέω- που θέλετε εγώ να ξέρω αν είναι ελαφρύ ή βαρύ. Και πόσο είναι το ελαφρύ. Ένα κιλό είναι ελαφρύ, ένα κιλό και εκατό γραμμάρια βαρύ; Δέμα δεν είναι. Ή στο γκισέ σας γράφει Βαριά Δέματα; Και στα άλλα γκισέ λέει Όλες οι Υπηρεσίες εκτός από βαριά Δέματα; Δέματα λέει."

Εσείς λοιπόν τί καταλάβατε; Θα σας πω τί κατάλαβα εγώ.

Το ταχυδρομείο, στα παπάρια του η εξυπηρέτηση του πολίτη. Δεν ενδιαφέρεται αν εγώ θα χάσω την ώρα μου από την μία ουρά στην άλλη. Θεωρεί δε ότι θα έπρεπε να ξέρω ότι είναι ελαφρύ το δέμα και επομένως (ασχέτως αν είναι ογκώδες) να πάω στο σωστό γκισέ. Έτσι. Από έμπνευση. Να χάσω λοιπόν την ώρα μου στην μία ουρά, μετά να περιμένω στην άλλη ουρά κι από πάνω να πρέπει να ξέρω πως χωρίζει το ταχυδρομείο τα δέματα σε βαριά ή ελαφριά.

Κατάλληξη. Στην Ελλάδα η γραφειοκρατία έχει ξεχάσει ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί τον πολίτη και απλά εξυπηρετεί τον εαυτό της. Το αποτέλεσμα είναι να χάνει ο πολίτης το χρόνο του και την ηρεμία του για κάθε μικρή ή μεγάλη μαλακία αντί να είναι παραγωγικός με την δουλειά του. Κι έτσι δεν πάμε μπροστά. Και δεν πρόκειτα να πάμε μπροστά διότι δεν θέλουμε. Μας αρέσει αυτό το τουρλουμπουκι που έχουμε ως χώρα. Μας αρέσει που στέκεται κατά τύχη. Το κοιτάμε από μακριά και λέμε ότι έχει πλάκα. Και μετά βλέπουμε τις ειδήσεις και αναζητούμε τέτοιες ιστορίες καθημερινής τρέλας διότι διαφορετικά θα ήταν σοβαρές και θα μας κατάθλιβαν, διότι θα μας θύμιζαν την πραγμάτική φτώχεια μέσα στην οποια ζούμε.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008

Τρελάδικο

Σήμερα κι αύριο έχει εκλογές στην ΕΣΗΕΑ για ανάδειξη αντιπροσώπων στην ΠΟΕΣΥ. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν αφηνιάσει οι συνδικαλιστές. Μία πρώτη γεύση είχα πάρει στην Γενική Συνέλευση της Ένωσης, στο κλειστό του Ταε Κβο Ντο, όπου πραγματικά κάποια στιγμή κόντέψαν να έρθουν στα χέρια οι σκεπτόμενοι συνάδελφοί μου. Οι άνθρωποι που τους καλούν να συντονίσουν πάνελς, οι άνθρωποι που καθημερινά γράφουν προσφέροντας στην πνευματική ανάταση αυτού του λαού, οι άνθρωποι που προστατεύουν τη Δημοκρατία.
Τέλος πάντων, ας το αφήσω αυτό κι ας επιστρέψω στις εκλογές της ΠΟΕΣΥ. Λόγω λοιπόν προεκλογικής περιόδου μου έχουν έρθει διάφορα e-mail και SMS που λένε διάφορα για υποψηφίους και για συνδιασμούς. Ένα SMS όμως πραγματικά με άφησε ενεό.
Σας το παραθέτω αυτούσιο μπας και καταλάβετε εσείς.

Αποστολέας: KED
ΑΝΑΤΡΟΠΗ! ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ: ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΓΚΑΡΓΚΑΝΑ. ΡΟΥΣΟ-ΠΡΩΙΝΟΣ (30.000) ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗ (ΒΗΜΑ). ΕΜΕΙΣ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ... ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ ΑΠΛΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ ΤΣΑΛΑΠΑΤΗ

Καταλάβατε;
Ούτε κι εγώ

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

Χρόνια μου Πολλά!!!

Μεγάλωσα άλλον ένα χρόνο... Όχι ότι στενοχωρίεμαι. Ωραία είναι.
Ευτυχώς πολλοί μου λένε ότι δεν μου φαίνεται ότι είμαι 37 κι έτσι το έξω μου διατηρείται κοντά στο μέσα μου. Ακόμα και σήμερα αισθάνομαι 24.

Τρίτη, 8 Απριλίου 2008

ΠΟΙΑ ΤΕΧΝΗ;;;;;;;;

Πως είναι δυνατόν αυτό το αρχίδι με την φάτσα εξωγήινου και το όνομα Guillermo Habacuc Vargas, να ονομάζει το εαυτό του καλλιτέχνη;
Ο άνθρωπος που έβαλε στη γωνία μίας gallery έναν αδέσποτο σκύλο και τον άφησε να πεθάνει από ασιτία και δίψα!!!!!
Στο όνομα της τέχνης!!! (επίτηδες με πεζό)
Ποιάς τέχνης ρε Μουνί!!! (επίτηδες με κεφαλαίο)
Η Τέχνη (με κεφαλαίο) σέβεται τη ζωή.
Από πότε ο καλλιτέχνης μπορεί να πάρει μια ζωή (εκτός από την δική του) και αυτό να ονομάζεται τέχνη;
Αυτοκτόνα ρε γελοίε!!!!
Παρακαλώ δείτε το βίντεο και ακολουθήστε την διεύθυνση που δίνεται στο τέλος.
Αυτός ο υπάνθρωπος έχει κληθεί να ξαναεκθέσει το "έργο" του σε μία άλλη έκθεση φέτος, την Biennial 2008.
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ να τον σταματήσουμε.