Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Αλλαγές

Αλλαγές!
Ήρθαν αλλαγές!!

Συνήθως όταν μου λένε "Καλό Χειμώνα" τσινάω. Διαμαρτύρομαι διότι δεν το μπορώ αυτό το "Από Αύγουστο Χειμώνα". Δηλαδή το Φθινόπωρο τί έχει και το πηδάμε; Δεν μας αρέσει; Πειράζει δηλαδή που κρατάει η ζεστούλα χωρίς όμως να μας καίει και μπορούμε να κάτσουμε στην βεράντα χωρίς να πεθαίνουμε; Μας χαλάει που πάμε με τη μηχανούλα χωρίς να φοράμε έναν τόνο ρούχα; Μας χαλάει που δεν ιδρώνουμε;
Εγώ λοιπόν τελευταία λέω είτε "Καλό Φθινόπωρο" που είναι ακριβής ως ευχή για την επιστροφή μετά την άδεια, ή "Καλή Σεζόν" που είναι πιο profecionel βρε παιδί μου.
Αυτό το "Καλή Σεζόν" λοιπόν φαίνεται να έπιασε για μένα φέτος, τουλάχιστον στην αρχή της καθώς τα μελλούμενα κανείς δεν τα ξέρει. Κι αυτό διότι μόλις γύρισα από την άδειά, μού έγινε μία πολύ καλή πρόταση να αναλάβω την παρουσίαση μίας πολύ πρωινής εκπομπής.
Μεγάλη τιμή και μεγάλη πρόκληση, διότι δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο. Στον αέρα έχω βγεί εκατοντάδες φορές, Δεν έχω ξαναβρεθεί όμως να είμαι απέναντι στην κάμερα για δύο ώρες και να είμαι εγώ υπεύθυνος να καλήψω ένα κενό ένα λάθος... Και καλά να διαβάζεις το autoque, πες ότι σού δίνει κάποια άνεση, μόλις όμως γίνει κάτι έκτακτο πως θα το αντιμετωπισεις; Κανείς δεν ξέρει. Ούτε εγώ να σας πω την αλήθεια. Ούτε οι άνθρωποι του σταθμού. Αυτό σημαίνει ότι πέρνουν και τα ρίσκα τους...

Η πρώτη εκπομπή λοιπόν ήταν την 1η του Σεπτέμβρη. Το πως πάει τέσσερις μέρες μετά δεν θα το πω εγώ, θα το πουν άλλοι, είναι όμως αλήθεια ότι δεν αισθάνομαι ακόμα καλά μέσα στα παπούτσια μου. Αυτό που σίγορα έχω αιστανθεί είναι η ξαφνική και απόλυτη αλλαγή στη ζωή μου όσον αφορά τους χρόνους μου.
Τόσα χρόνια ξυπνάω τα πρωινά κατά τις δέκα το πρωί, αν και όσο μεγαλώνω ξυπνάω όλο και νωρίτερα. Τελευταία μάλιστα είχα φτάσει να πρωτοανοίγω τα μάτια μου στις οκτώμιση. Χουζούρευα και κανα μισάωρο, αλλά σε κάθε περίπτωση εννέα και μισή είχα σηκωθεί. Το βράδυ όμως δεν έπεφτα ποτέ για ύπνο πριν τη μία.
Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν άρδειν.
Το εγερτήριό μου μεταφέρθηκε στις 04:45 το πρωί
Η άφιξή μου στο κανάλι μεταφέρθηκε στις 05:30, στον αέρα στις 07:00, ενώ η αναχώρισή μου για το σπίτι παραμένει ένα άγνωστο μέγεθος.
Μ' αυτά και μ' αυτά καταλήγω να είμαι ψόφιος από τις δέκα το βράδυ. Ποιός εγώ; Όμως ακόμα και τώρα το κορμί αρνείται να πέσει για ύπνο τόσο νωρίς, οπότε καταλήγω πάλι να κοιμάμαι στις 12 ή στη 1, κι έτσι την άλλη μέρα νυστάζω σαν τρελός.
Ένα είναι σίγουρο. Οι έξοδοι περιορίζονται δραστικά εκ των πραγμάτων. Οι καταχρήσεις το ίδιο. Κομμένο το μεταμεσονύχτιο σινεμά, κομμένα τα μπαράκια. Κάνα Perrier αργά το απόγευμα και πολύ μου είναι...
Αλλαγές λοιπόν. ΡΙΖΙΚΕΣ!!!

6 σχόλια:

koptoraptou είπε...

Χαχαχα! Καλά ξυπνητούρια βρεεεε!

The Torch είπε...

Ποιά μέρα απ' όλες; Μία εβδομάδα πέρασε και ακόμα νυστάζω.

gatti είπε...

Απίστευτο ωράριο. Κι εγώ βραδινός τύπος είμαι, δεν κοιμάμαι πριν τις 3, δεν ξέρω αν θα το άντεχα.

Εδώ τόσες μέρες που σε διάβασα, προσπαθώ να σηκωθώ νωρίς για να σε δώ και ακόμα δεν τα έχω καταφέρει!

Καλές αντοχές torch μου! Αν είναι για καλό, αξίζει τον κόπο το πρωινό ξύπνημα!

koptoraptou είπε...

Τι έγινε παλικάρι;;;
Δεν προλαβαίνεις ούτε να βήξεις!
Τα φιλιά μου και καλό κουράγιο!

The Torch είπε...

@ gatti

Ευχαριστώ, τις χρειάζομαι τις αντοχές, διότι έρχονται κάτι στιγμές απροσδόκητες όπου καταρρέω χωρίς να το καταλάβω.

@ koptoraptou

Που να προλάβω να βήξω; Ούτε να καταπιώ. Αφού μόλις τελειώσει η εβδομάδα μου επεκτίνεται και στα Σαββατοκύριακα...

LoRy είπε...

Δουλεια vs ζωης ?

Ευχαριστω θα παρω το δευτερο :):) !

Καλο κουραγιο

Περιμενω και το ρεμαλι απο εδω να τον δω μετα απο τοοοοσους μηνες

Μ.