Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Φταίμε! Μόνο εμείς; ΟΧΙ

Η απόφαση της Ευρώπης να μην μας δοθούν τα 5,2 δισ. που είχαν εγκριθεί προεκλογικά, αλλά μόνο τα 4,2 δισ. και αυτά δεσμευμένα έτσι ώστε να μην καλυφθούν οι ανάγκες του κράτους και των πολιτών, αλλά να πληρωθούν μόνο οι δανειστές που δεν συμμετέχουν στο PSI (όπως είναι η ΕΚΤ και οι υπόλοιπες κεντρικές κρατικές τράπεζες) δείχνει ένα πράγμα:
Η χώρα μας είναι αδιάφορη για τους Ευρωπαίους. Δεν ενδιαφέρονται καθόλου αν ο λαός έχει προβλήματα, αρκεί να πληρώνονται τα δάνεια προς τις τράπεζες.
Είναι αλήθεια ότι γι’ αυτή την κατάσταση έχουμε ευθύνες. Τεράστιες ευθύνες. Φταίμε διότι τόσα χρόνια έχουμε αποδεχθεί την διαφθορά.
Φταίμε διότι τόσα χρόνια είχαμε βολευτεί με τον δημόσιο που μασουλάει χρήματα, τους δημοσίους υπαλλήλους να χρεώνουν οδοιπορικά χωρίς να ξεκουνάνε από το γραφείο τους, που μας εξυπηρετούν λες και μας κάνουν χάρη.
Φταίμε διότι τόσα χρόνια θεωρήσαμε λογικό να μην ζητάμε και να μην κόβουμε αποδείξεις.
Φταίμε διότι τόσα χρόνια προτιμούσαμε τα ρουσφέτια και τα λαδώματα σε κάθε συναλλαγή μας με το κράτος, για κάθε είδους άδεια.
Φταίμε γιατί θρέψαμε τον κρατισμό, την γραφειοκρατία, την κομματοκρατία, την αναξιοκρατία και εγώ δεν ξέρω ποια άλλη ...κρατία.
Φταίμε διότι κατακλέψαμε την Ε.Ε. θεωρώντας ότι δεν θα το καταλάβουν διότι είναι βλάκες φραγκολεβαντίνοι.
ΟΚ φταίμε. Το ξέρουμε το έχουμε εμπεδώσει.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να δεχθώ είναι ότι φταίμε μόνο εμείς. Δεν μπορώ να ανεχθώ την υποκρισία όλης της Ευρώπης. Της υποτιθέμενα κοινωνικής Ευρώπης η οποία έχει ως υποτιθέμενο στόχο την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της.
Δεν ανέχομαι την υποκρισία ότι κανείς δεν ήξερε την κατάσταση της Ελλάδας.
Δεν ανέχομαι την υποκρισία ότι κανείς δεν είχε δει το 2000 ότι η χώρα μας δεν ήταν άξια να μπει στο ευρώ, όταν τότε η Γερμανία ήθελε να δημιουργήσει άρον - άρον τη νέα της αγορά που θα της επέτρεπε να πετύχει την οικονομική κατάκτηση της Ευρώπης για να ζήσουν οι Γερμανοί καλά και όλοι οι άλλοι να πεινάσουν.
Δεν ανέχομαι την υποκρισία ότι κανείς δεν ήξερε πως η Ελλάδα είχε κρύψει χρέος με την βοήθεια της Morgan Stanley, την Goldman Sach και εγώ δεν ξέρω ποιας άλλης. Αν υπάρχει έστω και ένας που πιστεύει ότι αυτοί οι «οίκοι» δεν δίνουν λογαριασμό στις μεγάλες κυβερνήσεις πρέπει να είναι πολύ απλά ηλίθιος.
Δεν ανέχομαι την υποκρισία όπου η χώρα μας δανείζεται από τις τράπεζες της Ευρώπης και την ίδια στιγμή συνεχίζει να αγοράζει όπλα δισεκατομμυρίων από τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία για να προστατεύσει τα σύνορά της -που θεωρητικά είναι και Ευρωπαϊκά. Δεν ανέχομαι την υποκρισία ότι για πρώτη φορά οι Ευρωπαίοι έμαθαν τώρα ότι για να γίνουν οι μεγάλες αυτές αγοραπωλησίες δίνονται μίζες! Απίστευτο!
Δεν ανέχομαι (κι ας μην είναι υποκρισία) να μας υποδεικνύονται χώρες με χαμηλότερους μισθούς ως το παράδειγμα που θα πρέπει να ακολουθήσουμε. Ας μας απαντήσει κάποιος στην Ευρώπη. Όταν έγιναν δεκτές στη Ένωση η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Μάλτα, αλλά και όλες οι χώρες του ανατολικού μπλοκ, τους είπε κανείς ότι οι μισθοί τους θα παραμείνουν για πάντα καθηλωμένοι προκειμένου να μειώνονται οι μισθοί και των υπόλοιπων χωρών της περιφέρειας ώστε να φτιαχτεί η εργασιακή Ινδία της Δυτικής Ευρώπης; Ή μήπως τους είχαν υποσχεθεί ότι θα επέλθει η σύγκλιση με τον πυρήνα της Ευρώπης μέσα από επενδύσεις, ισόρροπη ανάπτυξη και γενικώς βελτίωση της παγκόσμιας θέσης όλων των μελών της ΕΕ; Αν δεν το έχω χάσει τελείως, ισχύει το δεύτερο.

Με ποιο δικαίωμα λοιπόν θα πρέπει να είμαστε υπόλογοι ως άνθρωποι και να χάνουμε κάθε λίγο και λιγάκι τους μισθούς μας, όταν την ίδια στιγμή η Ευρώπη αδυνατεί να προσφέρει όλα εκείνα που υποσχέθηκε;
Τί γίνεται με τους στόχους ανάπτυξης του 2020; Αφήστε θα σας πω εγώ. Τίποτα. Ποιοι λοιπόν σηκώνουν το δάχτυλο; Ποιοι μας τρομοκρατούν ότι θα χάσουμε τους μισθούς μας αν βγούμε από το ευρώ;

Το δηλώνω με πάσα επίγνωση. Αν είναι ο μισθός μου να έχει αγοραστική δύναμη 500, ή 400, ή 200 ευρώ, δεν με νοιάζει αν θα αποτιμάται με αυτό το νόμισμα ή με κάποιο άλλο.
Δεν με νοιάζει να ζήσω μέσα σε ένα σύστημα που θα προστατεύει την επίπλαστη και ψεύτικη ευημερία μου, για να μην χαλάσει η εικόνα της Ευρωζώνης και στην πραγματικότητα να μην μπορώ να απολαύσω τίποτα απ’ όλα αυτά που υποτίθεται μου υποσχέθηκε η Ευρώπη.
Εφόσον η Ευρώπη δεν είναι πια εκείνη που ήταν όταν συμφώνησα να μπω στους κόλπους της, δεν της αξίζει να με έχει μέλος. Της πέφτω πολύς.
Χίλιες φορές λοιπόν μόνος μου. Χίλιες φορές ξανά στην Ελλάδα του 50. Χίλιες φορές να μείνουν τα αμάξια από βενζίνη και να φτιάχνουμε ανταλλακτικά στους τόρνους, σαν την Κούβα. Χίλιες φορές η Μύκονος αντί για DKNY να πουλάει κοσμήματα από χαλίκια. Χίλιες φορές να πάμε πίσω τώρα για να κάνουμε όσο το δυνατόν ταχύτερα rebound μπας και επιστρέψουμε εκεί που μας αξίζει. Και αν αυτό χαλάσει την εικόνα μου στο εξωτερικό και δεν θέλουν να μου ξαναδανείσουν μη σώσουν και μου δανείσουν. Πόσα χρόνια δεν θα μου δανείζουν; 10; 20; 30; Κάποια στιγμή θα μου ξαναδανείσουν, διότι απλά το κεφάλαιο δεν νοιάζεται για το παρελθόν. Μόλις ξαναδεί μία ευκαιρία κέρδους επιστρέφει για να σε ξανακλειδώσει κάτω από την λαβή του.
Το έχω αποφασίσει πλέον ότι τα επόμενα χρόνια μου θα είναι δύσκολα. Αργά ή γρήγορα θα βρεθώ να αναζητώ δουλειά, καθώς δεν έχω κάνει καλά κουμάντα. Λεφτά δεν θα βγάλω πολλά. Πιθανότατα δεν θα πάρω σύνταξη. Σχεδόν σίγουρα δεν θα μπορέσω να σπουδάσω το γιο μου στο εξωτερικό όπως κατάφερε ο δικός μου πατέρας. Έχω αποφασίσει ότι μάλλον δεν θα καταφέρω να ταξιδέψω ξανά. Κατά πάσα πιθανότητα ως γέρος θα φυτοζωώ και θα ικανοποιούμαι με μικρές χαρές, καθώς θα έχω χαλάσει την υγεία μου, αφού θα πρέπει να εργάζομαι και μετά τα 65 μου. Όπως εκείνος ο εργάτης στην Ορεστιάδα που έπεσε από μία στέγη. Ήταν 71 και απλά έχασε την ισορροπία του. Τί καλύτερο; Πέθανε δουλεύοντας.
Arbeit Macht Frei, άλλωστε. Οι Γερμανοί ξέρουν!

1 σχόλιο:

Giannis Kafatos είπε...

Παρέα! θες παρέα??? εδώ κι εγώ!!!